سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

علی اعتمادی – سازمان صنایع هوافضا کارشناس برنامه ریزی و کنترل پروژه

چکیده:

نظام پیشنهادها یا طرح بسیج اندیشه ها،یکی از روشهای موثر در تغییر شرایط کار و ایجاد زمینه مناسب برای مشارکت کارکنان می باشد.پیشنهادها یا کایزن فردی، نقش استمراری نوآوری و بهبود در سازمان، با هدف نهادی شدن رهبری در سازمان و برقراری ارتباط پایین ترین سطح سازمان با بالاترین سطح آن ایفا می کند و معمولا تمام کارکنان سازمان را شامل می شود.با وجود اینکه نظام پیشنهادها در حل مشکلات، هدایت و راهبری و تامین نیازهای سازمان موثر است ولی عدم توفیق این نظام در صنایع و سازمان های ایرانی موجبات عدم استقبال فراگیر از آن را بوجود آورده است. گرچه روحیه روزمرگی و عدم توجه به آینده نگری از یک سو و عدم وجود سیستم های اجرایی ساده و قابل استفاده در سازمان از سوی دیگر. مانع استفادهبهینه از این تکنیک کارآمد شده است ولی با توجه به تحقیقات بعمل آمده و همچنین تجربیات کسب شده توسط نگارنده این مقاله، دلیل اصلی این عدم توفیق عدم سنجش میزان امادگی ازمان جهت پیاده سازی مدیریت مشارکتی عنوان نمود. در مقاله حاضر سعی شده است با ارایه یک نمونه عملی انجام شده چگونگی سنجش میزان آمادگی سازمان جهت برقراری سیستم پیشنهادها را مورد تشریح قرار داد.