سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محدثه مجنون – دانشگاه تربیت مدرس، پایگاه ملی داده ھای علوم زمین کشور
نعمت اله رشیدنژادعمران – دانشگاه تربیت مدرس
محمدهاشم امامی – پژوھشکده سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور
شیدا مکوندی – دانشگاه تربیت مدرس، پایگاه ملی داده ھای علوم زمین کشور

چکیده:

توده های گرانیتوئیدی زاغر (واقع در غرب- جنوبغرب تفرش) عمدتاً از گرانودیوریت، تونالیت، کوارتزدیوریت و به مقدار کمتری دیوریت و گرانیت، تشکیل شده اند . در حاشیه داخلی این توده ها، انکلاوهای مافیک تا فلسیک، به وفور و در ابعاد مختلف، و زنولیت هایی از شیل های میزبان و یا هورنفلس پیریت دار، وجود دارند که معمولاً واجد اشکال بیضوی ، مسطح و بافت های ریز دانه هستند . اندازه این انکلاوها تا حدود ١٥ سانتیمتر می رسد. به طور کلی بر اساس ترکیب سه نوع انکلاو در این سنگ ها شناسایی شده است: ١- انکلاوهای میکروگرانولار فلسیک،(FME) ٢- انکلاوهایمیکروگرانولار مافیک(MME)و ٣- زینولیت ها. مهمترین انکلاوهای موجود، انکلاوهای میکروگرانولار مافیک بوده ونسبت به گرانیتوئیدهای در برگیرنده تیره تر و دانه ریزتر هستند و از نظر کانی شناسی به انواع بیوتیت دار، هورنبلند دار و اوژیت- دیوپسید دار تقسیم می شوند. از ویژگی های پتروگرافی معمول انکلاوهای میکروگرانولار مافیک، وجود منطقه بندی در پلاژیوکلازها، وجود سوزن های آپاتیت و دانه ریز بودن آنهاست و این شواهد در نمونه های مورد مطالعه بیانگر بافت های آذرین و منشاء آذرین این انکلاوها است.