مقاله مطالعه انکلاو هاي ماگمايي مجموعه پلوتونيک ملاير که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در مجله علوم دانشگاه تهران از صفحه ۷۱ تا ۸۴ منتشر شده است.
نام: مطالعه انکلاو هاي ماگمايي مجموعه پلوتونيک ملاير
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مجموعه پلوتونيک ملاير
مقاله انکلاو هاي ماگمايي
مقاله شيمي کل سنگ
مقاله همگن شدن ترکيبي
مقاله اختلاط ماگمايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ديوسالار رضا
جناب آقای / سرکار خانم: ولي زاده محمدولي
جناب آقای / سرکار خانم: احدنژاد وحيد
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعيلي داريوش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سنگ هاي گرانيتي مجموعه پلوتونيک ملاير، که با روند شمال باختر-جنوب خاور با وسعت ۳۵×۱۰ کيلومتر در امتداد زون سنندج – سيرجان رخنمون دارند، واجد انکلاو هاي متنوعي هستند. انکلاو هاي ماگمايي موجود در آنها بر اساس شکل، بافت، ترکيب کاني شناسي و ماهيت ژئوشيميايي به دو گروه فلسيک و مافيک قابل تقسيم مي باشند. انکلاو هاي ماگمايي مافيک با اشکال کروي، بيضوي، عدسي هاي طويل شده و طويل نشده، قابل مشاهده بوده و اندازه آنها از کمتر از۱۰cm  تا بيش از۷۵cm  متغير مي باشد. انکلاوهاي مذکور عليرغم رنگ تيره تر و بافت ريزدانه تر و شباهت هاي نسبي ترکيب کاني شناسي با ميزبان، از لحاظ شيمي کل سنگ، تفاوت ها و شباهت هاي معني داري با سنگ ميزبان عرضه مي کنند. محتواي بالاتر اکسيدهايFeOt ، MgO،MnO ،CaO ،TiO2  و مقدار کمتر SiO2 و شباهت تقريبي در مقادير Na2O،K2O  با وضعيت کاني شناسي مشاهده شده و بالاتر بودن نسبت مدال کاني هاي پلاژيوکلاز، بيوتيت و آمفيبول در آنها نسبت به سنگ ميزبان سازگار است. بررسي تغييرات عناصر اصلي در برابر معيار پيشرفت تفريق ماگمايي (SiO2) نشان دهنده درجه تفريق بالاتر در ميزبان و نقش پديده اختلاط ماگمايي در ايجاد روندهاي خطي مشاهده شده است. پراکندگي هاي مشاهده شده در روند تغييرات برخي اکسيدها مثل Na2O وK2O  در انکلاو ها و ميزبان، به آلايش ماگمايي و متاسوماتيسم آلکالن مربوط است و هماهنگي الگوي تغييرات عناصرکمياب نيز به قابليت تحرک بالاي عناصرتعديل شده و به نقش همگن شدگي ترکيبي وابسته بوده و در عين حال هر دو مورد تاييدي بر نقش تاثيرگذار مواد فرار و سيالات ماگمايي در پيشرفت تبادلات شيميايي مذکور بين انکلاو و سنگ ميزبان بخصوص در ناحيه مرزي در حالت مذاب يا نيمه مذاب و حتي جامد مي باشد. از شواهد برقراري تعادل در ترکيب شيميايي از طريق واکنش هاي بينابيني در طي اختلاط ماگمايي، تشکيل گسترده بيوتيت در انکلاو ها، به خصوص در مرز آنها با ميزبان است، که مي توان آن را به انتقال گسترده پتاسيم از سنگ ميزبان (نمونه هاي ميزبان ماهيت کالک آلکالن پتاسيم بالا دارند) به انکلاو و ترکيب آن با آهن موجود در ماگماي انکلاو نسبت داد.