سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه طبیعی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مهدی حیدری – کارشناس مدیریت امداد در سوانح طبیعی

چکیده:

در ایران از سال ۱۳۳۱ تا سال ۱۳۸۰ در مدت ۵۰ سال ۳۷۰۰ مورد رخداد سیل گزارش شده، از این تعداد ۱۹۳۷ مورد آن مربوط به ده سال آخر می باشد که با توجه به خسارات جانی و مالی سیلها اهمیت تحقیق در زمینه سیلها روشن می باشد. یکی از موارد مهم در بررسی داده های بارش یک منطقه استفاده از روش میانگین متحرک (Moving Average) می باشد و از منحنی ها و نتایج بدست آمده می توان فهمید ک ه در دوره های زمانی ۳۳، ۱۱ و ۱۲۰ ساله در یک دوره ترسالی قرار داریم یا خشکسالی . طبق تحقیق انجام شده در یک دوره ۵۳ ساله، دوره های ۱۱ ساله و ۳۳ ساله ترسالی و خشکسالی استان بوشهر مشخص گردیدند و مشخص شد که دوره ۳۳ ساله خشک (خشکسالی) که با کاهش بارندگی همراه بوده در سال ۱۹۹۳ به پایان رسیده و تحقیقا از سال ۱۹۹۴ الی ۲۰۲۷ ساله خشک (خشکسالی) که با کاهش بارندگی هرماه بوده در سال ۱۹۹۳ به پایان رسیده و تحقیقات از سال ۱۹۹۴ الی ۲۰۷ میلادی (۱۴۰۶ ه.ش) بوشهر در معرض یک دوره ۳۳ ساله ترسالی می باشد که در راس آن باید به ۲ دوره ترسالی ۱۱ ساله ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۵ و ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۷ توجه خاصی نمود زیرا شدیدترین حالت ترسالی یا خشکسالی زمانی است که منحنی های سینوسی دوره های ۱۱، ۳۳ و ۱۲۰ ساله ترسالی یا خشکسالی با هم انطباق می یابند که با افزایش بارندگیها، پرآبی دریاچه ها و رودخانه ها، سیلها، فرسایش و یا خشکسالی وهمراه می باشند. آمار ونتایج حاصل از این بررسی ها را می توان در مدیریت شهری، سوانح و ریسک و سیستمهای هشدار استفاده نمود.