سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

عبدالنبی کلاه چی – مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
بیژن نظری – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه تهران
بختیار کریمی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی دانشگاه تهران و عضو باشگاه پژوهش

چکیده:

با توجه به تغییرات مکانی و زمانی بارش و نبود ایستگاه های کافی باران سنجی در مناطق مختلف کشور استفاده از روش – های زمینآماری مناسب در میان یابی اطلاعات ایستگاه های باران سنجی می تواند نقش مهمی در برنامه ریزیهای آبی کشور داشته باشد . در این مطالعه به کمک تکنیک های زمین آماری و با اطلاعات بارش ۲۵ ساله ۲۷ ایستگاه باران سنجی استان مازندران تغییرات مکانی و زمانی بارش مطالعه شده است . با کمک قابلیت ARC GIS در تحلیلهای زمینآماری، نقشه – های رقومی بارش استان مازندران به دو روش معکوس فاصله و کریجینگ تهیه شده و به منظورانتخاب روش مناسب نتایج دو روش مقایسه شده است . میانگین خطا در روش معکوس فاصله برای میان یابی مقادیر بارش ماهانه به ترتیب در شهریور ماه و دی ماه برابر -۰,۱۷۸۶ و ۰,۰۷۴ و میانگین مربعات خطا به ترتیب برابر ۲,۸۲۶ و ۶,۷۷ بوده است . همچنین میانگین خطا در روش کریجینگ به ترتیب در شهریور ماه و دی ماه برابر -۰,۰۷ و ۰,۰۸۱ و میانگین مربعات خطا به ترتیب برابر ۲,۷۸۳ و ۶,۷۱ بوده است . مقایسه نتایج روش معکوس فاصله و کریجینگ نشان داد که روش کریجینگ در میان یابی مقادیر بارش خطای کمتری داشته است و در شرایط اقلیمی مشابه استان مازندران استفاده از این روش به جای روش معکوس فاصله توصیه می گردد . در نهایت با انتخاب روش کریجینگ به عنوان روش مبنا، تغییرات مکانی و ز مانی بارش در استان مازندران مورد بررسی قرار گرفت .