سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رضا مرندی – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
مونا صفایی – فارغ التحصیل دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

جریانات گاز طبیعی و فرآیندهای پالایش اغلب شامل گازهای H2S ,CO2 هستند که می بایست از محیط جدا شوند. روشهای سنتی شیرین سازی با استفاده از محلولهای آبی Alkanolamine و در فرآنیدهای جذب و دفع می باشند. دونوع از معمولترین آمین های مصرفی MDEA ,DEA بوده که با توجه به داده هایی چند در ارتباط با سیستمهای MDEA- CO2 ,MDEA- H2S ,DEA- H2S و وجود داده های کمتر در ارتباط با سیستمهای ,MDEA- H2S- CO2 DEA- H2S- CO2 ؛ داده هایی به صورت مجتمع بر روی بازه های مختلف دما، غلظت آمین وبارگذاری گازهای اسیدی نمی توان یافت.
Kent & Eisenberg یک مدل ساده برای پیش بینی رفتار VLE با صرفنظر کردن از ضرایب فعالیت ارائه نمودند. مدل ایشان بر پایه چندین ثابت تعادل و روابط قانون هنری برقرار است. درمدل کنت- هایزنبرگ نیاز به حل مجموعه ای از معادلاتمی باشد. Austgen et al.; Deshmukh & Mather مدلهایی ارائه نمودند که بیشتر مورد استفاده بوده اند. این مدلها برای محاسبه ضرایب اکتیویته و برای تمام اجزا یونی عبارات صریحی پیشنهاد کردند که درحین پیچیده بودن نیازمند حل یک مجموعه از معادلات غیر خطی می باشند.
Brain et al. (1976) که از مدل ناپایداری maragoniبرای سطح مشترک جریان متلاطم استفاده کرده بود، تطابق خوبی با جوابهای آزمایشگاهی پیدا نمود. ایشان با این کار نشان دادند که استفاده از ضریب انتقال جرم فیزیکی اندازه گیری شده تحت شرایط سطح مشترک متلاطم تطابق بسیار بهتری با نتایج آزمایشگاهی دارند.اخیرا sada et al. (1976,1977) با اضافه کردن عامل فعالیت سطح به محاسبات مدل رسوخ نتایج بسیار خوبی بدست آورد. باید به این نکته توجه کرد که نتایج به دست آمده از روش sada et al. برای نرخ واکنش؛ بسیار بهتر از نتایج حاصل از استفاده از تئوری عمومی معادله سینیک با درجه واکنش مشابه یک [pseudo first order] است آزمایشات Brian et al. نشان دادند که جذب CO2 داخل محلول بی کربناتی MEA بدون حضور عامل فعال سطحی بهتر از حضور غیر فعال سطحی (surfacc Active Agent ) صورت می پذیرد. در این تحقیق تاثیرات کشش سطحی در طول جذب شیمیایی مد نظر قرار گرفته بود.