سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش سازگاری با کم آبی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

مجتبی رضایی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور
رضا اسدی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور
ابراهیم امیری – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی لاهیجان
مهتاز کاتوزی – دانشجوی سابق کارشناسی ارشد دانشگاه آراد واحد تبریز

چکیده:

افزایش جمعیت وکمبود منابع آبی فشار مضاعفی را به بخش کشاورزی جهت تولید محصولات بیشتر با منابع آبی کمتر وارد آورده است . عملکرد و کارایی مصرف آب پایین در ارقام بومی برنج باعث اتلاف منابع آبی شده است . ولی ارقام اصلاح شده و هیبرید با عملکرد و کارایی مصرف آب بالاتر روزنه امیدی برای حل مشکلات پیش رو می باشند . برای یافتن ارقام مناسب شرایط خشکسالی و همچنین بررسی بهترین روش آبیاری برای این ارقام آزمایشی با ۵ روش مدیریت آبیاری و با استفاده از ارقام مختلف برنج ( هیبرید ، اصلاح شده و محلی ) انجام شد . نتایج نشان داد که تیمار غرقاب دائم، با مصرف ۵۹۳ میلیمتر آب در دوره رشد و تیمارهای آبیاری پس از ناپدید شدن آب از سطح زمین ( اشباع ) ، دورهای آبیاری تناوبی ۵ ، ۸ و ۱۱ روزه با مصرف ۵۶۵ ، ۵۱۲ ، ۴۸۴ و ۴۰۶ میلیمترآب به ترتیب کمترین و بیشترین مقادیر مصرف آب را داشته اند . در حالیکه عملکرد این تیمارها به تر تیب برابر ۶۰۸۴ ، ۵۵۰۲ ، ۵۱۳۵ ، ۴۶۵۹ و ۴۰۸۷ کیلو گرم در هکتار بوده است . میزان مصرف آب درارقام مختلف هیبرید، درفک و علی کاظمی بود . ارقام هیبرید، درفک و علی کاظمی به ترتیب با مصرف ۶۳۸ ، ۴۹۹ و ۴۲۱ میلیمتر آب عملکردی معادل ۶۱۴۷ ، ۵۱۴۷ و ۳۹۸۷ کیلو گرم در هکتارداشته اند . ارقام اصلاح شده و هیبرید در مقایسه با ارقام محلی حساسیت بیشتری به کم آبی دارند ولی عملکرد بسیار بالای این ارقام باعث می شود که کارایی کاربرد آب بالاتری را در قایسه با رقم محلی داشته باشند