سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

بهرام علیزاده – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز
علی صنوبرلیماکشی – کارشناس ارشد زمین شناسی نفت، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

نفت مخازن آسماری در ۴ میدان فروبار دزفول مرکزی شامل میادین نفتی اهواز، منصوری، مارون و کوپال مورد بررسی قرار گرفت. آنالیزهای مقدماتی شامل مراحل آسفالتن گیری و کروماتوگرافی ستونی بر روی نمونه های نفتی انجام و درصد برش های هیدروکربنی در آنها مشخص گردید. نتایج حاصلدر این مرحله نشان داد که نفت های مورد برسی دارای ترکیب غالبا آروماتیکی می باشند. در ادامه با استفاده از تکنیک کروماتوگرافی گازی (GC) توزیع و فراوانی آلکالن های نرمال و ایزوپرنوئیدهای پریستانفیتان مورد ارزیابی قرار گرفته ونتایج مبین آن بود که نفت های مورد مطاله در محیط احیایی و از گیاهان دریایی مشتق شده اند. بر اساس نسبت های ازوپرنوئیدهای پریستان و فیتان به آلکالن های نرمال همجوارشان یعنی C17 و C18مشخص گردید که این نفت ها دارای بلوغ حرارتی بالایی بوده و نمونه نفتی میدان منصوری در یک محیط حد واسط تشکیل شده و طبعاکروژن مورد انتظار برای آن مخلوطی از کروژن های نوع ؟؟ و ؟؟ خواهد بود. این در حالیست که سایر نمونه های مورد مطالعه از رسوبات دریایی مشتق گردیده و کروژن نوع ؟؟ تنها کروژن موجود شناخته شده در آنهاست بررسی استران های C29, C28, C27 و هوپان ها بوسیلهکروماتوگرافی گازی – طیف سنجی جرمی (GC-MS) نتایج حاصل از کروماتوگرافی گازی را تایید می نماید. با توجه به عدم حضور بیومارکر الئینان در هوپانوگرامنمونه های نفتی، سن سنگ منشاء برای آنها قبل از کرتاسه بالایی در نظر گرفته شد. مقادیر CPI نزدیک به یک، غلظت بالای هوپان های ؟؟ و همچنین فقدان بیومارکرمورتاننشانگر بلوغ حرارتی بالا برای نفت های مورد بررسی می باشد. در نهایت می توان چنین نتیجه گرفت که میادین نفتی واقع در مرکز فرو افتادگیدزفول دارای منشاء و محیط ته نشست موادآلی تولید کننده نفت یکسان بوده و د یک خانواده نفتی قرار می گیرند.