سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش سازگاری با کم آبی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

هوشنگ فرجی – استادیار دانشگاه یاسوج
بهرام اندرزیان – استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی خوزستان

چکیده:

واژه خشکسالی به کم آبی اطلاق می شود و در مناطق مدیترانه ای که گیاه اغلب با درجه دما ی بالا در پایان دوره رشد مواجه می گردد، به عنوان یکی از مهمترین محدودیت های عملکرد دانه
غلات محسوب می شود . یکی از راههای جلوگیری از کاهش شدید عملکرد دانه در ای ن مناطق ، استفاده از آبیاری تکمیلی یا کم آبیاری است . آبیاری تکمیلی باعث بر طرف شدن شرایط نامساعد
رطوبتی در یک دوره خاص و در نتیجه تثبیت تولید در یک منطقه می گردد . بر هم ین پای ه، در سالهای زراعی ۱۳۸۳ / ۱۳۸۲ و ۱۳۸۴ / ۱۳۸۳ آزمایشاتی به منظور تع یی ن تاث یر کم آب ی اری بر عملکرد گندم در دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین واقع در خوزستان انجام گرد ی د . نتا یج نشان داد که بدون هیچگونه کاهش عملکردی، می توان از یک تا دو آبیاری اضافی اجتناب نمود . در سال اول آزمایش که هیچگونه نزولاتی در دوره پر شدن دانه وجود نداشت، تنها با انجام ی ک آبیاری، عملکرد دانه به طور معن ی داری افزا یش یافت . در سال دوم آزما یش، به دل ی ل وجود بارندگی موثر در دوره پر شدن دانه، تفاوت معنی داری بین عملکرد دانه در تیمار بدون آب ی اری و تیمارهای یک و دو بار آبیاری مشاهده نشد . لذا توصیه می شود که در این مناطق با صرفه جو یی آب در تولید گندم، آب را به مصارف دیگری اختصاص دهند . در این زمینه، وجود قوان ین دقی ق و فرهنگ سازی جهت مصرف بهینه آب ضروری است