سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدرضا سلطانی – استاد، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی هوافضا
محمد فراهانی – دانشجوی دکترا، دانشگاه صنعتی شریف، دانشکده مهندسی هوافضا و پژوهشکده
محمود اکبری باصری – مربی، پژوهشکده مهندسی جهاد کشاورزی
مصطفی گل محمدی – کارشناس، پژوهشکده مهندسی جهاد کشاورزی

چکیده:

آزمایش های مختلفی بر روی یک مدل ورودی هوای مافو قصوت در تونل باد مرکز قدر دانشگاه امام حسین (ع)، برای اولین بار در کشور انجام شده است . فشار پشت انتهای بدنه در چندین زاویه حمله و در سه عدد ماخ ۱/۸، ۲ و ۲/۲ اندازه گیری شده است. اثر تغییر دبی جرمی و زاویه محیطی بر فشار پشت بررسی شده است. نتایج نشان می دهد در هر عدد ماخ افزایش زاویه حمله باعث افزایش فشار پشت می شود . با بیشتر شدن عدد ماخ، نرخ افزایش فشار در اثر بالا رفتن زاویه حمله، کاهش می یابد. در زاویه حمله ناحیه بادخور بدنه دارای حداقل فشار پشت می باشد. ترکیب داده های زاویه حمله ۳ و ۳- نشان می دهد که در a = 3 درجه سانتی گراد، فشار پشت در ناحیه پشت به باد حداکثر و در سمت بادخور حداقل است . در زاویه حمله صفر و دبی جرمی حداکثر افزایش عدد ماخ فشار پشت را افزایش می دهد. ولی در زوایای حمله بالا و دبی جرمی حداکثر افزایش عدد ماخ فشار پشت را کم می کند. در هر عدد ماخ با افزایش دبی جرمی فشار پشت کاهش پیدا کرد. در عددهای ماخ بالاتر، از نرخ کم شدن فشار در اثر افزایش دبی جرمی کاسته شده و فشار با شیب کمتری کاهش می یابد. برای عدد ماخ ۲ و ۲/۲ و در زوایای حمله پایین در بیشتر شرایط، نسبت فشار پشت نزدیک ١ می باشد و به مقدار متناظر آن در جریان آزاد نزدیک است.