مقاله مطالعه تطبيقي ارزش ها و هنجارها و رابطه آنها با آنومي؛ مطالعه موردي دانشجويان ساکن در خوابگاه هاي دانشگاه گيلان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در تحقيقات فرهنگي ايران از صفحه ۶۵ تا ۱۰۶ منتشر شده است.
نام: مطالعه تطبيقي ارزش ها و هنجارها و رابطه آنها با آنومي؛ مطالعه موردي دانشجويان ساکن در خوابگاه هاي دانشگاه گيلان
این مقاله دارای ۴۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آداب اجتماعي
مقاله آنومي
مقاله ارزش هاي اجتماعي
مقاله خوابگاه دانشجو
مقاله عادت هاي اجتماعي
مقاله هنجار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: افقي نادر
جناب آقای / سرکار خانم: صادقي عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از انجام تحقيق حاضر، بررسي ارزش ها و هنجارها در ميان دانشجويان ساکن خوابگاه هاي دانشگاه گيلان در سال تحصيلي ۸۶-۱۳۸۵ است. به منظور شناسايي دقيق ارزش ها و هنجارهاي مذکور و نيز تحليل جامع تر، ۱۱ سازه طراحي شده که ۱۰ سازه مربوط به متغير مستقل (پيش بين) و ۱ سازه نيز به نام آنومي مربوط به متغير وابسته (ملاک) بودند. نوع تحقيق، توصيفي ـ تحليلي و با استفاده از ابزار پرسشنامه و مصاحبه استاندارد بوده است. جامعه آماري شامل کليه دانشجويان دختر و پسر خوابگاه هاي دانشگاه گيلان بود که جمعا ۲۹۱۷ نفر دانشجو را در برمي گرفت. با استفاده از فرمول نمونه گيري تصادفي طبقه بندي شده، در نهايت ۳۰۴ نفر دانشجو به نسبت تعداد کل آنان در طبقه تقسيم شدند. (خوابگاه دختران، خوابگاه پسران). پرسشنامه محقق ساخته، پس از کسب روايي لازم از طريق نظرسنجي از استادان و متخصصان و جهت کسب پايايي لازم از طريق ضريب آلفاي کرونباخ در مطالعه جانبي (پايلوت) و نيز حذف برخي سوالات در هر ۱۱ سازه با کسب ميزان بالاي ۷۰ درصد در ضريب آلفا، جهت جمع آوري داده هاي تحقيق مورد استفاده قرار گرفت. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد، متوسط ميزان آنومي در خوابگاه دختران (۳٫۶۴) بوده است. البته آزمون T-TEST نيز نشان داد اين تفاوت ميزان آنومي در دو خوابگاه معني دار است. حتي خوابگاه پسران که نسبت به خوابگاه دختران داراي ميزان آنومي کمتر است (۲٫۷۶) نيز داراي متوسط آنومي نزديک به ميانگين ۳ است. با اين حال نتايج تحقيق به تفکيک هر يک از متغيرهاي درون سازه هاي پژوهش حاضر، نشان دادند مکانيسم کنترل اجتماعي (مجازات متخلفان) در هر دو خوابگاه در حد مطلوبي عمل نمي کند. به نظر مي رسد در مجموع مي توان نتايج فوق را نشانه هاي وجود عدم تعادل اجتماعي در خوابگاه هاي دختران و پسران دانست که به منظور جلوگيري از بروز بحران هاي اجتماعي در دانشگاه ها مي تواند در برنامه ريزي هاي آينده مورد توجه بيشتر قرار گيرد.