مقاله مطالعه تنش آبي بر بيوماس، قندهاي محلول، پرولين، آنزيم ها و يون ها در گياه آفتابگردان (.Helianthus annus L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در دانش زيستي ايران از صفحه ۱۹ تا ۲۶ منتشر شده است.
نام: مطالعه تنش آبي بر بيوماس، قندهاي محلول، پرولين، آنزيم ها و يون ها در گياه آفتابگردان (.Helianthus annus L)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تنش آبي
مقاله پرولين
مقاله قندهاي محلول
مقاله کاتالاز
مقاله پراکسيداز
مقاله آفتابگردان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوراني آزاد حميد
جناب آقای / سرکار خانم: چوبينه داريوش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
گونه هاي مختلف گياهي، به منظور سازگاري و تحمل بيشتر در مقابل تنش هاي محيطي، ساز و کارهاي فيزيولوژيکي متفاوتي را از خود نشان مي دهند. هدف از اين تحقيق، مطالعه اثرات تنش آبي بر رشد، تغيير ميزان قندهاي محلول، پرولين و برخي يون ها و همچنين تفاوت فعاليت آنزيم هاي پراکسيداز و کاتالاز در يک رقم گياه آفتابگردان شامل «رکورد» بود. در نتيجه، آزمايش در شرايط گلداني انجام شد. تيمارهاي ۵۰ (شاهد)، ۴۰، ۳۰، ۲۰ و ۱۰ درصد اشباع آب خاک با چهار تکرار در قالب طرح کاملا تصادفي بر روي آن ها اعمال گرديد. تحت تنش آبي، مقادير وزن خشک گياه، کلروفيل کل برگ ها، کل قندهاي محلول و پرولين گياه، سديم، پتاسيم و فعاليت آنزيم هاي کاتالاز و پراکسيداز در برگ ها، اندازه گيري شد. نتايج نشان داد که با افزايش تنش آبي، مقدار کلروفيل کل و پتاسيم، نسبت به شاهد کاهش معني داري يافت. کاهش وزن خشک گياه، تنها در دو تيمار ۱۰ و ۲۰ درصد اشباع آب، نسبت به شاهد، معني دار بود. مقادير سديم برگ ها افزايش معني دار نشان داد. ميزان کل قندهاي محلول و پرولين گياه افزايش يافت. فعاليت آنزيم کاتالاز برگ همراه با افزايش تنش آبي افزايش يافت که در دو تيمار ۱۰ و ۲۰ درصد اشباع آب نسبت به شاهد، معني دار بود. همچنين فعاليت آنزيم پراکسيداز برگ با افزايش تنش آبي افزايش نشان داد که اين افزايش در تيمارهاي ۱۰، ۲۰ و ۳۰ درصد اشباع آب نسبت به شاهد، معني دار بود. افزايش قندهاي محلول و پرولين همراه با افزايش تنش، اهميت آن ها را در تنظيم اسمزي و تحمل به تنش آبي نشان داد. افزايش آنزيم ها در برگ براي حفاظت در مقابل آسيب هاي اکسيداتيو ضروري بود.