مقاله مطالعه تنش هاي اطراف ايمپلنت به روش اجزاي محدود در بريج هاي با ساپورت دندان/ايمپلنت در شرايط اتصال سخت و غيرسخت در پروتزهاي سمان شونده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۹۵ تا ۱۰۳ منتشر شده است.
نام: مطالعه تنش هاي اطراف ايمپلنت به روش اجزاي محدود در بريج هاي با ساپورت دندان/ايمپلنت در شرايط اتصال سخت و غيرسخت در پروتزهاي سمان شونده
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پروتزهاي متكي بردندان و ايمپلنت
مقاله اجزا محدود
مقاله بيومكانيك
مقاله تحليل تنش
مقاله اتصال سخت و غيرسخت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رجعتي حقي حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نيك زاد سكينه
جناب آقای / سرکار خانم: آذري عباس
جناب آقای / سرکار خانم: کاشاني جمال

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: در بي دنداني ها بريج با ساپورت ايمپلنت انتخاب اول است. اما محدوديت هاي آناتوميک و ساير موارد احتمالا شرايطي را ايجاب مي کند که ترکيب ايمپلنت و دندان استفاده شود. عدم تشابه جابه جايي (mobility) دندان و ايمپلنت باعث ايجاد اهرم يک طرفه مي شود که احتمال شکست يا شل شدن قطعات ايمپلنت را دارد. هدف از اين مطالعه ارزيابي تنش اطراف ايمپلنت و دندان در يک بريج سه واحدي فک پايين با دو نوع اتصال دهنده سخت و غير سخت در پروتز سمان شونده با استفاده از مدل سازي سه بعدي به روش اجزا محدود بود.
روش بررسي: دراين مطالعه با استفاده از روش اجزا محدود و نرم افزار Solid works چهار مدل سه بعدي در رايانه شبيه سازي شد. مدل ها به شرح زير مي باشد: ۱- اتصال سخت بين دندان و ايمپلنت۲ (RCCP) – اتصال غير سخت در مزيال ايمپلنت۳ (NRCCP1) – اتصال غير سخت ديستال دندان پرمولر دوم۴ (NRCCP2) – اتصال غير سخت وسط پونتيك (NRCCP3). پس از اتمام شبيه سازي نمونه ها تحت نيروي N150 عمودي در مركز سطح اكلوزال روکش ها قرار گرفت.
يافته ها: در تمامي مدل ها تنش در ناحيه کرستال ايمپلنت متمرکز بود و الگوي توزيع تنش اطراف دندان متعادل تر از ايمپلنت بود به جز مدلNRCCP2 . توزيع تنش در اتصال غيرسخت نامتعادل بود بخصوص مدلNRCCP1 . وجود اتصال غيرسخت در طراحي بريج تنش در سوپراستراكچر را افزايش مي دهد و به ساختارهاي مجاور منتقل مي كند.
نتيجه گيري: بريج ايمپلنت/دندان بعنوان يک انتخاب ارزشمند مطرح است. در اين بريج ها اتصال سخت ارجح است چون پروتز و ايمپلنت داراي انعطاف پذيري ذاتي هستند که اختلاف جابجايي دندان و ايمپلنت را جبران مي کند.