سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهاردهمین همایش بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سیدجواد یوسفی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان
عباس مرادیان – اداره کل حفاظت محیط زیست استان کرمان
مهدی عبدل زاده – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید باهنر کرمان
رضا درخشانی – اداره کل حفاظت محیط زیست استان کرمان

چکیده:

منطقه موردمطالعه در جنوب شرق کمربند آتشفشانی ارومیه – دختر و شمال غرب نوار دهج – ساردوئیه دراستان کرمان و ۳۷ کیلومتی شمال شرق شهر بابک (روستای تاریخی میمند) واقع شده است. این محدوده با وسعت ۱۳۵ کیلومتر مربع در جنوب و جنور شرق کالدرای آتش فشان آبدر (مزاحم، مساهیم) قرار دارد. بیشترین وسعت منطقه را نهشته های آذرآواری خیزآبی قاعده ای ، جریانی و ریزشی تشکیل می دهند. از ویژگی های مواد آذر اواری خیزآبی می توان به لایه بندی متقاطع، جهت یافتگی قطعات پامیس، خردشدگی شدید قطعات سنگی و کانی ها و همچنین غنی بودن از پامیس هایی باحفرات کروی (نشان دهنده فوران فراتوماگماتیک) اشاره کرد. مواد آذر اواری جریانی شامل قطعات آندزیتی و داسیتی در سانتیمتر تاچندین متر (بلوک و بمب) در زمینه ای از خاکستر می باشند. مواد ریزشی جوش خورده اغلب بر روی جریان های گدازه ای، در قسمت های غرب و شمال غرب منطقه نهشته شده اند. با توجه به اسیدی بودن فاز ابتدایی فوران (خیزآبی قاعده ای حاوی پامیس و قطعات سنگی) و کاهش اسیدیته ماگما به سمت مواد آذرآواری جریانی با قطعات آندزیتی و گدازه های تراکی آندزیتی، می توان این مواد را محصول یک ماگمای تفریق یافته دانست.