مقاله مطالعه دانش و توان جانبازان شيميايي و مردم عادي شهرستان گيلانغرب در حين بحران در نيمه دوم سال ۱۳۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در طب جانباز از صفحه ۴۴ تا ۴۹ منتشر شده است.
نام: مطالعه دانش و توان جانبازان شيميايي و مردم عادي شهرستان گيلانغرب در حين بحران در نيمه دوم سال ۱۳۸۸
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جانبازان شيميايي
مقاله خودامدادي
مقاله مردم عادي
مقاله گيلانغرب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محبوبي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: قياسي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: افكار ابوالحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: خود امدادي مولفه اي پذيرفته شده در جوامع علمي براي رويارويي اشخاص نيازمند در شرايط بحران مي باشد. نداشتن دانش و توان افراد براي نجات خود در شرايط اوليه بحران در صورت رهايي از مرگ ممكن است منجر به پيامدهايي از جمله ناتواني، معلوليت و … تا آخر زندگي شود به همين منظور مطالعه اي با عنوان بررسي ميزان دانش و توان خودامدادي جانبازان شيميايي و مردم عادي شهرستان گيلانغرب در نيمه دوم سال ۱۳۸۸ انجام شده است.
مواد و روش ها: اين مطالعه كه يك پژوهش مورد شاهدي در دو گروه جانبازان شيميايي و مردم عادي همان منطقه به تعداد ۷۲ نفر از هر گروه بود در نيمه دوم سال ۱۳۸۸ به صورت مقطعي توصيفي انجام گرديده است. ابزار گردآوري داده ها علاوه بر پرسشنامه ويژگي هاي جمعيت شناختي پرسشنامه محقق ساخته دو گزينه اي دانش خودامدادي در حيطه هاي قابليت پيش بيني، آگاهي، مهارخطر، كمك به رويدادها و عادي سازي بوده است. براي سنجش توان خودامدادي ابعاد ارزيابي بيمار، كنترل خونريزي، احيا قلبي، تنفس دهان به دهان، تنفس دهان به بيني، آتل بندي و پانسمان بر روي تمام ۱۵۶ نفر شركت كننده در پژوهش مورد آزمون قرارگرفت. روايي و پايايي پرسشنامه و آزمون توسط اعضاي هيات علمي و ساير خبرگان مديريت بحران با استفاده از آزمون هاي آماري مورد تاييد قرارگرفت. داده با استفاده از آمار توصيفي تحليل گرديد.
يافته ها: يافته هاي پژوهش در دو گروه مورد مطالعه نشان داد كه بيشترين فراواني سني در گروه ۳۰-۲۰سال و بيشترين فراواني تحصيلي را در افراد با مدرك تحصيلي كمتر از ديپلم بود. داده هاي پژوهش ميزان دانش جانبازان شيميايي را در ابعاد قابليت پيش بيني ضعيف (۳۴٫۱ درصد)، مهارخطر ضعيف (۳۹%)، آگاهي ضعيف (۲۰٫۲%) و كمك به رويدادها ضعيف (۲۸٫۸%) نشان داد. يافته هاي در مورد مولفه كنترل خونريزي در مردم عادي متوسط، در جانبازان شيميايي ضعيف و در ساير مولفه ها احيا قلبي، تنفس دهان به دهان، تنفس دهان به بيني، آتل بندي و پانسمان ضعيف نشان داده است و در نهايت توان خودامدادي در هر دو گروه ضعيف بود.
بحث و نتيجه گيري: با توجه به اهميت خودامدادي گروه آسيب پذير از جمله جانبازان شيميايي در شرايط حساس وجود برنامه ريزي مدون و جامع براي تربيت و آموزش و فرهنگ سازي خودامدادي و دگرامدادي در شرايط بحران مي تواند بار آسيب ناشي از ساعات اوليه بحران را از نظر اقتصادي، اجتماعي، سياسي و هم چنين جسماني و رواني كاهش دهد.