سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حمید احمدی پور – گروه زمین شناسی دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر کرمان
لیلا ملکی – گروه زمین شناسی دانشکده علوم، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

مجموعه آتشفشانی هزار در جنوب غربی شهرستان راین واقع شده و آخرین فاز آتش فشانی ائوسن را در استان کرمان نشان می دهد. این مجموعه شامل تناوبی از گدازه مواد آذر آواری و رسوبات تخریبی است که تحت تاثیر چین خوردگی ها وشکستگیهای زیادی قرار گرفته اند. مطالعات رخساره شناسی و آتشفشان شناسی در بخشبالایی این مجموعه که پیوستگی جانبی خوبی دارد انجام گرفت و مشخص گردید که این بخش در اثر فوران های مکرر هیدروولکانیکی ایجاد شده که هر یک از آنها مقدار زیادی مواد آذر آواری به همراه خاکستر و گدازه تولید کرده اند. در هنگام توقف فعالیت های آتش فشانی نیز نهشته های سست فرسایش یافته و به صورت واحدهای تخریبی تشکیل شده اند. به نظر می رسد که فورانها در خشکی صورت می گرفته اما وجود دریاچه های محلی باعث شده که بخشی از مواد آذرآواری در محیط آبی آرام رسوبگذاری نمایند و هنگام توقف فوران مقداری آهک در این دریاچه ها تشکیل شده است. شواهد رخساره ای و بافتی نشان می دهد که منطقه مطالعه شده در رخساره متوسط تا دور از مخروط استراتوولکان قرار گرفته است.