سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

طیبه فتاح می آبادی – کارشناسی ارشد شیمی نساجی و علوم الیاف، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
احمد موسوی شوشتری – استادیار و عضو هیأت علمی دانشکده نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمدرضا محدث مجتهدی – استادیار و عضو هیأت علمی دانشکده نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

نایلون ۶ از جمله پلیمرهایی است که تجزیه آن در محیط زیست به کندی انجام می شود و منومر آن که کاپرولاکتام می باشد نسبت به بسیاری از منومرها ماده گران قیمتی است . بنابراین به منظور جلوگیری از آلودگی محیط زیست، استفاده دوباره از منابع و استفادهاقتصادی از ضایعات، بازیافت آن ضروری به نظر می رسد. در این تحقیق برای بررسی قابلیت ریسندگی نایلون ضایعاتی، چیپس نایلون ۶ بازیابی شده هم به صورت خالص و هم به صورت مخلوط با چیپس نو ، با استفاده از یک دستگاه ذوب ریسی نیمه صنعتی و با سرعت ۴۰۰۰متر بر دقیقه به نخ فیلامنتی تبدیل گردید . سپس خواص ساختاری و خواص فیزیکی نمونه های نخ مورد بررسی قرار گرفت .ویسکوزیته و وزن مولکولی نمونه های شامل پلیمر بازیابی شده نسبت به نمونه حاصل از چیپس نو پس از ذوب ریسی، افت بیشتری از خود نشان دادند . ضریب شکست مضاعف این نمونه ها نیز تا حدودی کمتر از نمونه حاصل از چیپس نو بود . اما تفاوت چشمگیری بین خواص ساختاری و کششی نمونه های نو و بازیابی شده مشاهده نگردید.