سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمدحسین یوسف زاده – گروه زمین شناسی دانشگاه بیرجند
ابراهیم غلامی – گروه زمین شناسی دانشگاه بیرجند

چکیده:

منطقه سه چنگی در بخش شرقی پهنه لوت واقع است. فراوان ترین سنگ های منطقه، سنگ های آتشفشانی و آذر آواری با ترکیب حد واسط می باشد. این سنگ ها شامل گدازه ها و توف های آندزیتی – داسیتی تمی باشند. از مهم ترین ویژگی های این منطقه، حضور اندیس های سرب و روی می باشد که قبلا مورد بهره برداری قرار گرفته است. اعمال تنش های اکتونیکی باعث تشکیل شکستگی های با روند NW-SE , NE-SWشده که در نهایت سیستم شکستگی متقاطع را بوجودآورده اند. صعودمحلول های هیدروترمال در این زون ها و تغییر شرایط فیزیکو – شیمیایی باعث شده که این زون ها، مکان مناسبی برای تشکیل رگه های معدنی گردد. عمده ترین ماده معدنی منطقه گالن است که بصورت رگه ای، رگچه ای و افشان تشکیل شده است. کالکوپیریت، پیریت ، اسفالریت و بورنیت نیز به مقدار کمتر تشکیل شده است. همچنین آثار کانیهای حاصل از دگرسانی، از قبیل کوولیت و هیدروکسید آهن به چشم می خورد. شواهد بافتی، از جمله قطع شدگی فاز کالکوپیریت توسط گالن، موید تبلور جوان تر گالن می باشد. روند غالب رگه های معدنی، NW-SE می باشد.