سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

کیوان شیعیان –
علی عامری –
منصور مجتهدی –
محمد هاشم امامی –

چکیده:

مجموعه افیولیتی سبزوار با وسعت ۲۰۰۰ کیلومتری مربع در شمال سبزوار و در جنوب گسل میانی قرار دارد. این منطقه تقریباً توالی کاملی از اعضای افیولیتی را دارد. توده های الترامافیک آن عمدتاً هارزبورژیت سرپانتینی شده و سرپانتینیت می باشد و البته توده های ورلیتی و دونیتی و نیز رخنمون های رودنگیتی نیز همراه با این توده ها دیده می شود. گابروها به صورت لایه ای، همسان دانه و یا دایک های میکروگابرویی و گابرویی و گاه در ارتباط با فازهای تٱخیری ماگمایی مجموعه افیولیتی می باشند. مجموعه دایک های صفحه ای دیابازی د رمنطقه ی مورد مطالعه بیشترین گسترش را دارند. روانه های گدازه ای هم به صورت رخنمون در منطقه و نیز در آمیزه ها دیده می شوند. کراتوفیر در منطقه هم به صورت دایک و نیز به صورت گدازه ای دیده می شود. آمیزه های تکتونیکی در منطقه با سیستمهای اصلی گسلی در ارتباط است. وجود شواهد افیولیتی نوع هارزبورژیتی و ارتباط نزدیک با افیولیتهای نوع عمان این مجموعه را افیولیت نوع هارزبورژیتی معرفی می کند و وجود کراتوفیر در منطقه احتمال ارتباط این مجموعه را با جزایر کمانی بیان می کند که البته این امر توسط شواهد ژئوشیمیایی مورد تٱکید قرار می گیرد و با توجه به این دلیل بهترین محیط پیشنهادی برای تشکیل این مجموعه حوضه پشت کمانی می باشد که سازگاری بیشتری با مدل ارائه شده توسط بارازو و همکاران دارد، ولی مدلی نیز که بیان کننده وجود یک سیستم حوضه ای شبه کافتی می باشد نیز توسط علوی تهرانی(۱۹۷۷) ارائه گردیده است. هر چند با آغاز فرایند فرورانش در منطقه موافق است.