مقاله مطالعه عفونت پاي ديابتي: علل باکتريال ايجاد کننده، الگوي مقاومت آنتي بيوتيکي و درصد موارد آمپوتاسيون در بيماران بستري شده در بيمارستان هاي رسول اکرم (ص) و فيروزگر، ۸۵ – ۱۳۸۴ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي اردبيل از صفحه ۲۳۲ تا ۲۴۰ منتشر شده است.
نام: مطالعه عفونت پاي ديابتي: علل باکتريال ايجاد کننده، الگوي مقاومت آنتي بيوتيکي و درصد موارد آمپوتاسيون در بيماران بستري شده در بيمارستان هاي رسول اکرم (ص) و فيروزگر، ۸۵ – ۱۳۸۴
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عفونت پاي دیابتي
مقاله کشت بافتي
مقاله الگوي مقاومت آنتي بیوتیکي
مقاله آمپوتاسیون

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طالبي طاهر مهشيد
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: براتي ميترا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: تعيين و تشخيص عفونت پاي ديابتي به علت پاسخ هاي التهابي کاهش يافته به تهاجم ميکروارگانيسم ها يک مساله پيچيده مي باشد. اهداف اين مطالعه تعيين عوامل باکتريال عفونت زخم پاي ديابتي، تعيين الگوي مقاومت آنتي بيوتيکي و در صد موارد آمپوتاسيون در بيماران مبتلا به عفونت پاي ديابتي مي باشد.
روش کار: اين مطالعه توصيفي – مقطعي به صورت گذشته نگر در دو بيمارستان آموزشي انجام شد. همه مدارک متعلق به بيماران مبتلا به عفونت پاي ديابتي در مرحله سوم و چهارم مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافيک، تظاهرات باليني، نتايج کشت، الگوي مقاومت ميکروبي و ديگر اطلاعات ضروري در برگه پرسشنامه ثبت گرديد. جهت آناليز آماري داده ها از نرم افزار SPSS نسخه ۱۳ و ازمون هاي کاي دو و تي تست استفاده شد.P<0.05  معني دار در نظر گرفته شد.
يافته ها: پنجاه ودو بيمار انتخاب شدند، ۳۶ بيمار (۶۹٫۲%) مرد بودند. سن متوسط بيماران ۶۰±۱۲٫۸ سال و زمان متوسط ابتلا به ديابت شيرين ۱۷±۱۰٫۶ سال بوده است. بيست و نه بيمار تحت آمپوتاسيون قرار گرفتند و ارتباط معني داري مابين طول مدت ابتلا به ديابت و آمپوتاسيون بدست آمد .(P<0.04) شايعترين پاتوژن هاي بدست آمده استافيلوکوک طلايي (۳۸٫۴۶% اشرشياکلي (۱۵٫۴%)، استافيلوکوک هاي کوآگولاز منفي (۱۳٫۵%) و پروتئوس ميرابيليس (۱۳٫۵%) بوده است. تمامي نمونه هاي استافيلوکوک طلايي و کواگولاز منفي به وانکومايسين حساس بودند و ۵۵% از سويه هاي استافيلوکوک طلايي به متي سيلين مقاوم بوده اند. به ترتيب ۱۰۰% و ۸۷٫۵% از اشرشياکلي ها به سفتازيديم و سفترياکسون مقاوم بودند. از سه مورد پسودوموناس ائروژينوزا جدا شده همگي به سفتازيديم حساس بودند.
نتيجه گيري: نتايج نشان داد بيش از نصفي از بيماران با عفونت پاي ديابتي تحت آمپوتاسيون قرار گرفته بودند و ارتباط معني داري بين طول مدت ديابت و آمپوتاسيون وجود داشت. بنابراين پيشگيري از زخم پاي ديابتي از اهميت زياد برخوردار است. نتايج نشان داد که اکثر باکتري هاي جدا شده در مقابل آنتي بيوتيکهاي معمول مورد استفاده مقاوم بودند لذا بهترين روش انتخاب دارو براي اين بيماران انجام کشت بافتي و تعيين الگوي مقاومت ميکروبي مي باشد.