مقاله مطالعه فرآيند مصرف دارو در جانبازان شيميايي و ارايه الگو براي اصلاح مصرف که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در طب جانباز از صفحه ۳۲ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: مطالعه فرآيند مصرف دارو در جانبازان شيميايي و ارايه الگو براي اصلاح مصرف
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جانبازان شيميايي
مقاله الگومصرف دارو
مقاله نسارديره

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محبوبي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: احساني چيمه الهام
جناب آقای / سرکار خانم: قياسي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: افكار ابوالحسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: دارو يكي از كالاهاي استراتژيك است و كالاهاي استراتژيك معمولا با تغذيه، دفاع و سلامتي كلي جامعه سر و كار دارند و نيازهاي اساسي جامعه را در بر مي گيرند. نياز به دارو در جانبازان شيميايي شايد امري انكارناپذير باشد، ولي نقص در اطلاع از جزييات مصرف دارو در بيماران پرخطر ممكن است موجب آسيب جدي و دشواري در ادامه زندگي شود.
هدف: اين پژوهش به منظور مطالعه دانش مصرف دارو در جانبازان شيميايي روستاي نسارديره در نيمه اول سال ۱۳۸۸ انجام شده است.
مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع مداخله اي كه به روش طولي در نيمه اول سال ۱۳۸۸ بر روي ۸۰ نفر از جانبازان و گروه شاهد در روستاي نسارديره از توابع شهرستان گيلانغرب استان كرمانشاه انجام. داده ها توسط پژوهشگر و همكاران در طي شش ماه با استفاده از مصاحبه، مشاهده، بررسي اسناد پزشكي و با استفاده از پرسش نامه و چك ليست هاي محقق ساخته مورد بررسي قرارگرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار spss12 و آمار توصيفي تحليل گرديد.
يافته ها: يافته هاي پژوهش جنسيت گروه مقايسه را ۱۸ مرد و ۲۲ زن و گروه مداخله را نيز به همين ميزان تشكيل دادند. يافته هاي پژوهش ميزان آگاهي گروه مداخله و مقايسه را از نظر ۱۰ بعد مورد بررسي تقريبا يكسان اما بعد از مداخله افزايش آگاهي در ۸ بعد گروه مداخله مثبت و در ۲ بعد منفي نشان داده شد. مصرف خودسرانه دارو و استفاده از داروهاي اورژانسي مثل مسكن ها و آرامبخش ها از جمله فاكتورهاي غيرقابل تغيير در فاصله ۶ ماهه بود. بين جنسيت و مصرف داروهاي اورژانسي در مردان رابطه معني داري نشان داده شد.
بحث و نتيجه گيري: نتايج پژوهش وضعيت فعلي مصرف دارو را بحراني نشان داده و استفاده از يك سيستم نگهدارنده به موازات افزايش آگاهي مصدومان پرخطر از جمله مصدومان شيميايي و ارايه يك الگو براي اصلاح الگوي مصرف را خاطر نشان مي سازد.