سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی اصغر کلاگری – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز – انیستیتو تحقیقاتی علوم پایه، تبریز
قادر حسین زاده – گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز – انیستیتو تحقیقاتی علوم پایه، تبریز

چکیده:

لکه های اسکارنی در شرق سونگون چای در فاصله حدود ۱۰۰ کیلومتری شمال شرق تبریز واقع شده است . آلتراسیون متاسوماتیک و کانی سازی در این منطقه در طول مرز استوک پورفیری گرانیتوئیدی (میزبان کانسار مس پورفیری) به سن الیگو – میوسن با واحدهای کربناته کرتاسه فوقانی صوت گرفته است. انداسکارن (~۱-۲m) و اگزواسکارن (~۶۰m) در عرص کنتاکنت تشکیل یافته اند. آلتراسیون متاسوماتیک طی سه مرحله ۱) پیشین ۲) میانی و ۳) تاخیری صورت گرفته است. فرایندهای اسکارنی شدن ابتدائا در درجه حرارت ۶۰۰ درجه سانتی گراد ~ توسط هجوم سیالات گرمابی ماگمائی شروع شدهکه مقادیر قابل توجهی Si, Fe, Mg, Cu, S به داخل سنگهای کربناته مجاور وارد نموده اند. در طول مرحله پیشین، کالک سیلیکاتهای بی آب (گارنت و پیروکسن) تشکیل شده اند که این کانی ها در خضور سیالات در حال تعادل با استوک پورفیری در دامنه حرارتی ۶۰۰ درجه سانتی گراد – ۴۶۰ پایدار بوده اند. در حرارتهای کمتر از ۴۶۰ درجه سانتی گراد سیالات با مجموعه کالک سیلیکاته بی آب در تعادل نبوده و سبب آلتره شدن آنها به اپیدوت، آمفیبولها، کوارتز، سولفیدها (پیریت و کالکوپیریت) اکسیدها (مگنتیت و هماتیت) و کربنات ها شده اند. درمرحله اول تاخیری مجموعه کانیهای قبلا تشکیل شده بطور بخشی به کلریت ، کانیهای رسی و هماتیت ثانویه تبدیل شده اند.