سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هفتمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

علی ملکی – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
مهدی یزدی – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
حسین ترابی – دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی

چکیده:

برشی زفره در ۷۵ کیلومتری شمال شرق اصفهان قرار دارد. در این برش به ضخامت حدود ۲۵۰ متر نمونه – برداری انجام شد و حاصل این پژوهش بر روی سازند بهرام ماکروفونای براکیوپدها، تریلوبیت ها، سفالوپدها، کورال و به ویژه فسیل گیاهی به دست امد. از تحقیق فسیل شناسی میکروسکپی ، جنس هائی از خانواده استراکودها، کنودونت ها، دندان ماهی های قدیمی و به مقدار فراوانتر ساقه های لاله ها یدریائی گزارش می شوند. برای اولین بار، جنس Centroceras : از خانواده ناتیلوئیدها از این مکان یافت و گزارش شده است (یزدی وبکر ،۱۳۸۱) و در نتیجه سنایفلین برای این برش محرز گردیده است. یافته های دیگر از جمله استراکودا جنس: Leperditia؟ ، از کنودونت ها ، جنس های : Polygnathus , Icriodus به همراه ماهی – ها تائید دیگری بر هشته شدن رسوبات دونین میانی در ایران مرکزی می باشند. بر خلاف کمی میکروفسیل های موجود، در حال حاضر با توجه به سن دقیقی که به دست می دهند، هماهنگی نسبی خوبی با براکیوپدها، سفالوپدها و تریلوبیت ها و به ویژه لپیدودنرون از لحاظ سنی نشان می دهند، به ویژه که در تفسیر محیط رسوبی، جنس های کنودونتی محیط کم عمق رسوبی دونین میانی را مشخص می نمایند.
تریلوبیت موجو شامل: ؟ Neocalmonia quadricosta Asteropyge erbeni n.sp. ، Neocalmonia (Bradocyphaeus) sharudensis nov. sp. (Brice and et.al, Neocalmonia 1973)و چند استروپیژ دیگر می باشند که در محدوده دونین میانی تا بالائی را تعیین می نایند. علاوه بر آنها کرینوئیدها به مقدار فراوان جنس های پنتاکرینوس (با اشکال ۵ ضلعی) را در بر می گیرد.