مقاله مطالعه مقدماتي بررسي فراواني نسبت به دست آمدن رفلکس H از عضله آپوننس پوليسيس در بيماران فيبروميالژي و مقايسه آن با افراد نرمال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشكي ارتش جمهوري اسلامي ايران (annals of military and health sciences research) از صفحه ۱۵ تا ۱۹ منتشر شده است.
نام: مطالعه مقدماتي بررسي فراواني نسبت به دست آمدن رفلکس H از عضله آپوننس پوليسيس در بيماران فيبروميالژي و مقايسه آن با افراد نرمال
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفلکس H
مقاله بيماري فيبروميالژيا
مقاله عضله opponens pollicis

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آزما كامران
جناب آقای / سرکار خانم: سپهريان محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: توانا بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي مقدم فريد
جناب آقای / سرکار خانم: رضاسلطاني زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: رييس السادات سيداحمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: فيبروميالژيا يکي از مشکلات شايع در بيماران ماسکولواسکلتال و سردسته سندرم هاي افزايش حساسيت مرکزي ميباشد که هيچ يافته پاراکلينيک براي کمک به تشخيص آن به اثبات نرسيده است. هدف از انجام اين مطالعه آن است که اولا از ثبت رفلکس از عضله  opponens pollicis(که به طور معمول در افراد نرمال ثبت رفلکس از آنها مقدور نمي باشد) به عنوان يک يافته پاراکلينيک در تشخيص اين بيماري استفاده شود و ثانيا بر تئوري افزايش حساسيت مرکزي اين بيماران صحه بگذارد.
مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع مورد – شاهدي ميباشد که ۳۰ بيمار مبتلا به فيبروميالژيا مراجعه کننده به بيمارستانهاي ۵۰۱ ارتش و ميلاد و ۳۰ بيمار کنترل جور شده با گروه نرمال، انتخاب شده و ثبت رفلکس H از عضله opponens pollicis بيماران مورد بررسي قرار گرفت. ثبت رفلکس H توسط دستگاه هاي الکتروميوگرافي Medelec و Medtronic در هر دو گروه صورت پذيرفت و سپس اطلاعات توسط نرم افزار SPSS 11.5 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت و به عنوان پايان نامه مقطع دستياري با نمره عالي مورد قبول واقع شد.
يافته ها: در مقايسه ثبت رفلکس H از عضله opponens pollicis بين بيماران فيبروميالژيا و گروه کنترل، نشان داده شد که رفلکس H بدون استفاده از مانورهاي تسهيلي، به طور معني داري بيشتر از گروه کنترل مي باشد و نيز ثبت رفلکس H از عضله opponens pollicis احتمال تشخيص فيبروميالژيا را ۶ برابر بالا مي برد (odd rati=5.7) همچنين، نشان داده شد که حداقل شدت تحريک در بيماران فيبروميالژيا که رفلکس H از آنها از عضله opponens pollicis ثبت شد، نسبت به گروه نرمال، به طور معني داري کمتر مي باشد. اما بين Amplitude موج H در بيماران فيبروميالژيا و افراد نرمال رابطه معني داري وجود ندارد. از نظر سني نيز رفلکس H در بيماران مونث، بيشتر از جنس مذکر ثبت شد. از طرفي بين طول مدت بيماري و فراواني بدست آوردن رفلکس H از عضله opponens pollicis رابطه معني داري يافت نشد.
نتيجه گيري: که رفلکس H بدون استفاده از مانورهاي تسهيلي، به طور معني داري بيشتر از گروه کنترل مي باشد و همچنين نشان داده شد که ثبت رفلکس H از عضله  opponens pollicis احتمال تشخيص فيبروميالژيا را ۶ برابر بالا مي برد (odd ratio=5.7). اين يافته، هم بر تئوري افزايش حساسيت مرکزي بيماران فيبروميالژيا صحه مي گذارد و هم بر ايجاد نوعي حساسيت در قوس نخاعي تاکيد ميک ند و لذا پيشنهاد مي شود که در بيماران مشکوک به فيبروميالژيا از مطالعات الکترودياگنوز به عنوان يک پاراکلينيک در تشخيص بيماري فيبروميالژيا استفاده شود.