سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: سومین همایش ملی مرتع و مرتع داری ایران

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

طاهره ثابت پور – کارشناس ارشد مرتعداری دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس
محمدحسن جوری – مربی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه آزاد اسلامی نور
رضا عرفانزاده – مربی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در این تحقیق بمنظور انتخاب مناسب ترین روش برای تعیین وضعیت مراتع ییلاقی شمال کشور، روش پیشنهادی تحت عنوان ارزش مرتع با روش شش فاکتوری در مراتع کوهستانی و مرتفع جواهر ده (ارتفاعات ۱۶۰۰ تا ۳۲۰۰ متر از سطح دریا) مورد سنجش و آزمون قرار گرفت. در این مراتع که پوشش غالب آنراگراس های پایا و پهن برگان علفی تشکیل می دهد. در توده های معرف تیپ های گیاهی، ارزیابی های تعیین وضعیت مرتع با دو روش مذکور صورت پذیرفت. با توجه به اهمیت و نقش تنوع گیاهی به عنوان معیار سلامتی یک اکوسیستمف متغیر تنوع نیز جهت سنجش ارزیابی گردید. برای مقایسه نتایج بدست آمده نرم افزار آماری SPSS و روش آنالیز واریانس یک طرفه (ANOVA)، مورد استفاده قرار گرفت. در این تحقیق وضعیت های بدست آمده بر اساس روش های شش فاکتوری و ارزش مرتع اختلاف معنی داری را نشان نداد. از آنجا که روش شش فاکتوری علیرغم دارا بودن مشکلات خاص خود، در صورتیکه توسط کارشناسان مجرب و با حوصله انجام گیرد. نتایج دقیق و قابل قبولی خواهد داشت، لذا با توجه به نتایج مشابه بدست آمده در این تحقیق، بدلایل سهولت، سرعت عمل و مزایای مانند مشخص شدن تنوع و ظرفیت واقعی مرتع هم زمان با تعیین وضعیت، روش موسوم به ارزش مرتع مناسب مناطق کوهستانی البرز شمالی تشخیص داده شد.