مقاله مطالعه هيستوشيميايي موکوپلي ساکاريدهاي سلولي و ارتباط آن با تمايز تومور در کارسينوم مري و معده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان از صفحه ۱ تا ۸ منتشر شده است.
نام: مطالعه هيستوشيميايي موکوپلي ساکاريدهاي سلولي و ارتباط آن با تمايز تومور در کارسينوم مري و معده
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسکوآموس سل کارسينوماي مري
مقاله آدنوکارسينوماي معده
مقاله موکوپلي ساکاريدها
مقاله تمايز سلولي
مقاله آلسين بلو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خويي عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: خياط زاده جينا
جناب آقای / سرکار خانم: فاضل عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سالاري بيناباج سپيده
جناب آقای / سرکار خانم: گوهري مينو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: ترکيبات قندي سطح سلول و ماتريکس سلول، داراي نقش با اهميتي در تنظيم ميان کنش هاي سلول – سلول و سلول – ماتريکس هستند. تغيير قندهاي سلولي، يکي از مهم ترين وقايع مولکولي است که در طي فرآيند بدخيمي بافت ها ايجاد مي شود. اين مطالعه به منظور بررسي هيستوشيميايي موکوپلي ساکاريدهاي سلولي و ارتباط آن با تمايز تومور در کارسينوماي مري و معده انجام شد.
روش بررسي: در اين مطالعه آزمايشگاهي نمونه هاي بافتي ۸۰ بيمار شامل ۴۰ بيمار با اسکوآموس سل کارسينوماي مري (SCC) و ۴۰بيمار با آدنوکارسينوماي معده با تمايزهاي مختلف تومور، از بخش آسيب شناسي بيمارستان امام رضا (ع) مشهد طي سال ۱۳۸۸ انتخاب گرديد. نمونه ها با روش آلسين بلو ۱ PH و ۲٫۵ براي شناسايي ترکيبات موکوسي سولفاته و کربوکسيله همراه با شاهد مثبت و منفي رنگ آميزي و بررسي ميکروسکوپي شدند.
يافته ها: سلول هاي پوشش طبيعي و کارسينوم مري در تمايزهاي مختلف در ۱ PH و ۲٫۵ رنگ پذيري منفي داشتند؛ اما سلول هاي استروماي طبيعي و توموري واکنش مثبت داشتند. سلول هاي غددي طبيعي و سرطاني معده در ۱ PH منفي؛ ولي سلول هاي غددي طبيعي در ۲٫۵ PH مثبت شدند؛ اما سلول هاي سرطاني در تمايزهاي مختلف پاسخ ضعيفي نشان دادند. سلول هاي استروماي طبيعي و توموري معده در در ۱ PH و ۲٫۵ مثبت بودند.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد که احتمالا در فرايند سرطاني شدن، تغيير در عملکرد سلول هاي پوششي مري از نظر ايجاد ترکيبات موکوسي سولفاته و کربوکسيله پديد نمي آيد؛ ولي در سلول هاي غددي معده تغييراتي به صورت کاهش ترشح ترکيبات موکوسي کربوکسيله ايجاد مي گردد.