مقاله مطالعه هيستوپاتولوژيك پوسيدگي درخط خاتمه تراش روكش هاي كامل و پارسيل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۸۹ در مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي بابل از صفحه ۳۵ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: مطالعه هيستوپاتولوژيك پوسيدگي درخط خاتمه تراش روكش هاي كامل و پارسيل
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روكش ها
مقاله طرح پروتز دنداني
مقاله پوسيدگي دنداني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اخوان تفتي افسانه
جناب آقای / سرکار خانم: مقدم نيا علي اكبر
جناب آقای / سرکار خانم: جورسرايي سيدغلامعلي
جناب آقای / سرکار خانم: آل هوز عبدالحميد
جناب آقای / سرکار خانم: پاچناري سيده فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: يوسفي سجاد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: روكش هاي ريختگي ساختار از دست رفته دندان را جايگزين مي كنند. ممكن است با گذشت زمان، تحت تاثير عوامل مختلفي از جمله طرح پروتز دنداني درجاتي از پوسيدگيِ راجعه در خط خاتمه تراش اين روكش ها ايجاد شده و موجب شكست طرح درمان شود. لذا اين مطالعه به منظور بررسي و مقايسه ميزان پوسيدگي در روكش هاي ريختگي كامل و پارسيل انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه بر روي ۱۸ دندان پره مولر ماگزيلاري سالم انساني كه به طور تصادفي در سه گروه (روكش هاي كنترل، پارسيل و كامل) تقسيم شدند، انجام گرديد. دندانها طبق اصول آماده سازيِ استاندارد تراشيده و تحت بار ۵ كيلوگرم روكش شدند. پس از ارزيابي تطابق لبه ها، نمونه ها به مدت ۱۰ روز در محلول دمينراليزاسيون pH : 4.5)) قرار گرفتند. سپس روكش ها جدا شدند و دندان ها براي تهيه برش هاي بافتي، توسط اسيدنيتريك %۵ كلسيم زدايي شدند. از هر لبه تراش، برشهاي سريالي، با ضخامت ۵ ميكروليتر، زده شد و عمق ضايعات توسط ميكروسكوپ نوري با بزرگنمايي ۴۰ برابر و دقت ۰٫۰۰۱ ميلي متر، بررسي شدند.
يافته ها: ميانگين پوسيدگي در گروه تحت روكش كامل ۲۸۹٫۰۲۶±۲۵۰٫۲۰۷ ميكرومتر و در گروه پارسيل ۲۷۶٫۶۸۸±۱۸۰٫۵۱۳ ميكرومتر بود، كه اختلاف آماري معني داري نشان نداد. پوسيدگي دنداني در لبه هاي عمودي گروه پارسيل نسبت به لبه هاي افقي همين گروه به طور معني داري بيشتر بود  .(p=0.03)اما به دليل تعداد كمتر لبه هاي عمودي، آنها  %31از كل پوسيدگي روكش پارسيل را به خود اختصاص دادند.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد با وجود اينكه روكش هاي ريختگي پارسيل داراي تعداد لبه بيشتري هستند، ميزان پوسيدگي ثانويه در خط خاتمه تراش آنها و روكش هاي ريختگيِ كامل، يكسان است. لذا زمانيكه برخي سطوح محوري دندان سالم است، بر اساس اصول حفظ نسج دنداني و تامين زيبايي، روكش هاي پارسيل مفيدتر هستند.