سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

احمد شوشتری – استادیار دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد
حمید افضلی – کارشناس ارشد سازه های هیدرولیکی دانشگاه تهارن

چکیده:

یکی از شیوه های مهم اتلاف انرژی لرزه ای وارد به سازه ها در اثر زمین لرزه، بهره گیری از سیستم میراگر جرمی تنظیک شونده یا (Tuned Mass Damper) TMD می باشد که در زمره روشهای غیرفعال در مهار جنبشهای لرزه ای سازه ها قرار دارد. در ساختار این میراگرها سه رکن اساسی وجود دارند که عبارت اند از جرم، استهلاک و سختی. پارامترهای میراگر جرمی بر اساس مقادیر بهینه شده بر مبنای سازه یکدرجه آزادی با رفتار خطی که ر منابع علمی پیشنهاد شده است، محاسبه می گردد و در طبقه بام نصب می شود. در این مقاله اثرات این نوع میراگر در ساختمانهای بتنی با رفتار غیر خطی و با اصلاح نرم افزار IDARC، بررسی می گردد. تاثیر این سیستم در دو ساختمان بتنی چهار طبقه و هشت طبقه که رفتار بتن اجزای آنها بر پایه مدل غیر خطی است، با انجام تحلیلهای تاریخچه زمانی تحت شدتهای متفاوتی از زلزله ناغان و طیس مورد مطالعه قرار می گیرد. میراشوندگی پاسخ و همچنین میزان انرژی هیسترزیس جذب شده توسط سازه در اثر بکارگیری این سیستم در اثر تغییر پارامتر سختی میراگر مورد بررسی قرار می گیرد.