سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سعید حصارکی – تهران ، پژوهشگاه مواد و انرژی ، پژوهشکده سرامیک ، گروه فناوری، آزمایش
رقیه نعمتی – مکاتبات

چکیده:

سیمان های کلسیم فسفات آپاتیتی موادی قابل جذب با زیست سازگاری بالا، قابلیت رشد و جایگزین شدن با استخوان می باشند که در ترمیم آسیبهای استخوانی در مکانهای بدون بار مورد استفاده قرار می گیرند. به منظور افزایش سرعت جذب و جایگزینی استخوان دراین مواد، روشهای مختلفی برای ایجاد ماکروتخلخل در آنها به کار گرفته می شود. در این تحقیق برای ایجاد ماکروتخلخل در توده سیمان از یک ماده سورفکتانت به نام سدیم دودسیل سولفات (C12H25NaO4S) در ترکیب سیمان استفاده شده است. این ماده با غلظت ۲۰ میلی مولار به بخش مایع سیمان که محلول سدیم هیدروژن فسفات بود، افزوده گردید. بخش پودر سیمان، ترکیب تتراکلسیم فسفات و دی کلسیم فسفات دی هیدرات بود. زمان گیرش، استحکام فشاری تر، دانسیته، تخلخل، فازهای موجود در ترکیب سیمان پس از دورههای مختلف نگهداری سیمان در محلول SBF و مورفولوژی سیمان از جمله خواصی بودند که مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاکی از آن بود که با این روش و این مقدار عامل سورفکتانت، حدود ۵۱ درصد از حجم توده سیمان را تخلخل تشکیل داده است که ۱۱ درصد از این مقدار مربوط به ماکروتخلخل و بقیه مربوط به میکرو تخلخل ها می باشد. همچنین بر اساس نتایج به دست آمده زمان گیرش سیمان حاوی سورفکتانت برای کاربردهای بالینی مناسب بوده و هیچگونه ممانعتی برای تشکیل فاز آپاتیت توسط سورفکتانت دیده نشد، به طوری که پس از یک دوره هفت روزه بخش عظیمی از مواد واکنشگر در اثر باقی ماندن سیمان در محلول SBF به فاز آپاتیت تبدیل شدند.