سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: اولین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

نصیر عاملی –

چکیده:

موضوع اصلی این مقاله در رابطه با بررسی و مطالعه پترولوژی و پتروژنز سنگهای ولکانیک و ولکانو سدیمنت با سن پلیو – کواترنر واقع در حاشیه شمالی گسل تبریز می باشد که با طول تقریبی ۱۰۰km و روند شمال غرب – جنوب شرق در منطقه آذربایجانشرقی در کنار سایر پدیده های آتشفشانی قرار گرفته است. در این مطالعه، بخش هایی از نوار ولکانیک فوق الذکر واقع در مناطق منور (واقع در ۳۵ کیلومتری شمال تبریز) و انامک و ولدیان ، زنجیره (واقع در ۲۵ کیلومتری جنوب غرب مرند) به صورت تیپیکانتخاب و از نظر سنگ شناسی و ژئوشیمیایی مطالعه شدهاست. بهعقیده اشتوکلین (۱۹۷۴) شدیدترین ولکانیزم در ایران در طی ائوسن تا عهد حاضر مطالعه شده است. به عقیده اشتوکلین (۱۹۷۴) شدیدترین ولکانیزمدر ایران در طی ائوسنتا عهد حاضر رخ داده است. تلاقی کمربندهای آتشفشانی ناحیه دریاچهوان در ترکیه و قفقاز کوچک در آذربایجان و منطقه شمال غرب ایران مجموعا قلمرو ماگماتیسم وسیعی را ایجاد نموده اند (آلبرتی ۱۹۸۰ و ۱۹۷۹). آذربایجان و شمال غرب ایران منطقه حد واسط صفحاتعربستان و اوراسیا و خرده صفحه های ایران و آناتولی محسوب می گردد و در طیکواترنری فاز حرارتی مهمی را پشت سر گذاشته است و در دوره پلیوکواترنر در اثر تشدید فاز فار شی بین پوسته عربی و اورازیا کوتاه شدگی و ضخیم شدگی قابل توجهی در پوسته ایران پدید آمده است (شنگور و کید ۱۹۷۹) . در این ضمن در اثر حرکات کششی و گسیختگی های محلی در امتداد گسل ها و شکستگی های عمیق خروج گدازه و فعالیت های آتشفشانیبوقوع پیوسته است. از مهمترین فعالیت های آتشفشانی دوره پلیوکواترنر آذربایجان آتشفشان سهند با ترکیب گدازه های اسید تا حد واسط، سبلاتبا ترکیب آلکالن سدیک و بازالت های ماکوسلماس، نیر و کمربند آتشفشانی حاشیه شمالی گسل تبریز با ترکیب حد واسط تا الکالن می باشد.