سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی بتن و توسعه

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

جلیل رضایی پژند – استادیار گروه مکانیک دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد
عباس خواجه کرم الدین – دانشجوی دکترای سازه گروه عمران دانشکده مهندسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

ستفاده از مواد مرکب برای تقویت ستونهای بتن آرمه باعث افزایش شکل پذیری و مقاومت بتن می شود . در این مقاله برای مطالعه تاثیر پارامترهای مختلف مواد مرکب ازمدلسازی اجزاء محدود غیرخطی ا ستفاده شده است . برای بتن ا ز مدل پلاستیسیته غیروابسته وبرای مواد مرکب از المانهای لایه ای بارفتارخطی استفاده شده است . نتایج بدست آمده نشان میدهند محبوس کردن بتن بامواد مرکب مقاومت وشکل پذیری بتن راافزایش میدهد . نتایج بدست آمده با نتایج آزمایشهای انجام شده توسط دیگر محققان مطابقت دارد . دوحالت بررسی شده است . درحالت اول فرض شده است مواد مرکب فقط نقش محبوس کننده بتن را دارند و در انتقال مستقیم بار مشارکت ندارند . درحالت دوم چسبندگی بین بتن و مواد مرکب کامل درنظرگرفته شده وفرض می شود مواد مرکب علاوه بر نقش محبوس کنندگی بتن درانتقال بارهم به میزان سختی خودشرکت دارند . نتایج نشان میدهند انتقال بار به مواد مرکب باعث کاهش نقش محبوس کننده مواد مرکب شده وشکل پذیری ومقاومت بتن نسبت به حالت اول کاهش می یابد . افزایش تعداد یا ضخامت لایه ها باعث افزایش مقاومت وشکل پذیری بت ن می شود . همچنین افزایش زاویه الیاف تاحدود ۳۰ درجه باعث افزایش مقاومت وشکل پذیری بتن شده وبعدازآن مقاومت وشکل پذیری بتن را کاهش میدهد چیدن لایه ها بصورت یک درمیان نسبت به حالت متقارن موثرتر است.