سال انتشار: ۱۳۷۶

محل انتشار: اولین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

بابک وهابی مقدم – بخش زمین شناسی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در ۲۰ کیلومتری جنوب نائین و ۱۱۵ کیلومتری شرق اصفهان واقع گردیده و مساحتی بالغ بر ۹۰۰ کیلومتر مربع را اشغال می نماید. این منطقه از لحاظ زمین شناسی دارای تنوع سنی و سنگ شناختی زیادی بوده، ولی عمده بیرون زدگی سنگها مربوط به ولکانیتهای کرتاسه می باشد که به صوررت بین چینه ای با سنگهای رسوبی حاوی فسیل قرار گرفته اند. عمده سنگهای رسوبی همراه با ولکانیتهای آهک بوده که در کرتاسه زیرین حاوی فسیل اربیتولین و در کرتاسه بالا حاوی گلوبوترونکانا می باشد.
جهت مطالعات پتروگرافی و پترولوژی سنگهای آتشفشانی بیش از ۱۵۰ مقطع نازک مورد مطالعه دقیق قرار گرفته همچنین ۱۳ نمونه از سنگها مورد تجزیه شیمیایی قرار گرفت.
جهت نامگذاری گدازه های آتشفشانی از روش شیمیایی و نورماتیو استفاده شده است که بر اساس طبقه بندیهای شیمیایی لوباس (۱۹۸۵)، کاکس وبل (۱۹۷۹) شامل آندزیت بازالتی، آندزیت، تراکی آندزیت، داسیت و ریولیت می باشد . همچنین در منطقه مقدار زیادی سنگهای آذر آواری موجود می باشد که در برخی از نقاط تحت تاثیر یک توده نفوذی گرانیتوئیدی با سن احتمالی الیگوسن دگرگون شده و تبلور مجدد حاصلکرده اند. شدت دگرگونی بندرت به حد رخساره هورنبلاند هورنفلس می رسد.