سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمدعلی رضائی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه اصفهان
زهرا نقره ئیان – گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان
موسی خلیلی – گروه زمین شناسی دانشگاه اصفهان
محمود مکی زاده – دانشجوی دکترای دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:

سکانس افیولیتی نائین بخشی از خرده قاره ایران مرکزی به شمار می آید. پلاژیوگر انیتهای این سکانس حجم کوچکی از این مجموعه عظیم را به خود اختصاص داده است. این واحد سنگی لوکوکرات، دانه متوسط تاریز در همیافتی با دایکهای صفحه ای و گابروهای کومولایی به طور تداخلی دیده می شود و تا حدودی متحمل آلتراسیون شده است. از لحاظ شیمیایی دارای مقدار سدیم بالا و پتاسیم پایین می باشد که از این جنبه شباهتی با پلاژیوگرانیتهای غیر افیولیتی دارد. در پلاژیوگرانیتهای افیولیتی منطقه مورد مطالعه یک آنومالی منفیEuدیده می شود که آنها را به تولئیت جزایر قوسی منسوب می نماید. در حالی که در پلاژیوگرانیتهای غیر افیولیتی، آنومالیEuبارزتر است کهتشکیل آنها را به ولکانیک قوس اقیانوسی نسبت می دهد.