سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

حسین شهبازی – دانشگاه بوعلی سینا، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
محمد ولی ولی زاده – دانشگاه تهران، دانشکده ی علوم، گروه زمین شناسی

چکیده:

در محدوده بین بوکان-مهاباد توده های اسیدی نفوذی و خروجی قدیمی زیادی رخنمون دارد. توده های نفوذی منطقه به گرانیت های تیپ دوران و توده های خروجی به ریولیت های مهاباد معروف هستند. سن این توده ها را به پرکامبرین پایین(؟) نسبت می دهند. مطالعات ژئوشیمیایی توده های گرانیتوییدی منطقه نشان می دهد که این توده ها، ساب آلکالن و غالباً پرآلومینیومی می باشند. از نظر جایگاه زمینساختی، بررسی های ژئوشیمیایی نشان می دهد توده های مزبور از نوع گرانیتوییدهای برخوردی بوده و همه ی توده های خروجی (ریولیت ها) و پاره ای از توده های نفوذی (گرانیت ها) منطقه ویژگی های گرانیتوییدهای همزمان با برخورد را داشته و تعدادی گرانیت های منطقه نیز ویژگی های گرانیتوییدهای پس از برخورد را دارند. براساس مدل پیچر، توده های گرانتیوییدی منطقه در یک زون فرورانش درون قاره ای در اثر برخورد خرده صفحه های سپر عربی طی کوهزایی کاتانگایی در پرکامبرین پایانی تشکیل شده اند.