سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: شانزدهمین همایش انجمن بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

آرزو سفیدگر – دانشجوی کارشناسی ارشد پترولوژی دانشگاه تبریز
منصور مجتهدی – هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
احمد جهانگیری – هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
محسن موید – هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز

چکیده:

توده نفوذی بهلول داغی در شمال تبریز، واقع در قسمت شمالی گسل تبریز در رسوبات سازند قرمز فوقانی نفوذ نموده است و دارای کنتاکت شارپ و عادی با رسوبات مجاور می باشد. سنگهای این توده لوکوکرات ،با درشت بلورهای فلدسپار ،آمفیبولوبیوتیت بوده،بافتهای اصلی این سنگها هیالومیکرولیتیک پرفیری، میکرولیتیک پرفیری و هیالومیکرولیتیک پرفیری جریانی است بطوریکه فنوکریستهای پلاژیوکلاز،بیوتیت و هورنبلند در زمینه ای از میکرولیت وشیشه قرار گرفته اند. میانگین مقدار ۷۰٫۲۱ = SiO2 و نسبت میانگین ۰٫۶ = K2O/Na2O ومیانگین مقدار ۷٫۸ = Ni ، ۹۷٫۸ = Cr ، ۵۳۷ = Sr می باشد که مقادیر HREE و Y و Yb پایینی را نشان می دهد.نمونه های توده آنومالی منفی Eu را نشان نمی دهند. در دیاگرام Y در مقابل Sr/Yb در محدوده آداکایتها قرار می گیرند. همبستگی( تطابق) منفی بین ،Ba-SiO2 ، Al2O3-SiO2 ، Nb-SiO2 نشانگر تبلور کانیهای پلاژیوکلاز ،بیوتیت و آمفیبول می باشدتفریق یافتگی شدید REE وجود فنوکریستهای پلاژیوکلاز ، هورنبلند و بیوتیت در نمونه ها از شواهد ژنز یک ماگمای آداکایتی در محدوده همزمان و پس از برخورد می باشد.