سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: نهمین کنفرانس دینامیک شاره ها

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

ابراهیم میرزائی – کارشناس مرکز پیش بینی سازمان هواشناسی کشور، سازمان هواشناسی کشور
مجید آزادی – عضو هیئت علمی پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو ، پژوهشگاه هواشناسی و علوم
علیرضا محب الحجه – عضو هیئت علمی موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران، موسسه ژئوفیزیک دانشگاه ت

چکیده:

در این مقاله از مدل منطقه ای موسوم به RegCM3 با تفکیک افقی ۴۰ کیلومتر و تعداد ۱۸ تراز در راستای قائم به طرحواره لایه مرزی سیاره ای هالت اسلق و پارامتریزهسازی همرفت گرل همراه با طرحواره فریتس چپل، برای شبیه سازی عددی سامانه های میان مقیاس در دوره زمانی زمستان ۲۰۰۳-۲۰۰۴ استفاده گردیده است. منطقه مورد مطالعه از ۲۰ درجه سانتی گراد تا ۴۰ درجه سانتی گراد شمالی و ۴۵۰ درجه سانتی گراد الی ۴۵۰ درجه سانتی گراد شرقی می باشد که برای برآورد کمی تاثیر ابهای جنوبی این منطقه شامل دریای عمان و خلیج فارس به عنوان منابع عمده رطوبتی این سامانه ها، پس از انجام اجرای کنترل در بقیه آزمایش ها کاربری سطحدر ابهای ذکر شده تغییر داده شده است. مقایسهخروجی مدل برای بارش تجمعی ماهانه در اجرای کنترل با نقشه های بارش تجمعی مشاهده شده ماهانه نشان میدهد که مدل بخوبی قادر به پیش بینی الگوی مکانی وز مانی بارندگی بر روی منطقه مورد مطالعه می باشد. در ادامه با طراحی و اجرای آزمایش های مختلف و حذف خلیج فارس و دریای عمان بصورت یکجا و مجزا، تاثیر کمی هر یک از این ابها بر روی مقدار بارندگی منطقه مورد نظر بررسی می شو. بررسی نتایج نشان میدهد که بسته مسیر سیستم های ورودی به منطقه و دوره زمانی مورد مطالعه، این آبها می توانند با تامین شار رطوتی و انرزی کافی در مجموع بین ۵۰ تا ۸۰ درصدمقدار بارندگی تجمعی ماهیانه را در قسمت های جنوبی و جنوب غربی منطقه افزایش دهد. با بررسی جداگانه اثر دریای عمان و خلیج فارس می بینیم که قسمت عمده این افزایش یعنی حدود ۵۵ تا ۷۰ درصد از این مقدار ناشی از تغذیه رطوبتی خلیج فارس می باشد.
بررسی نقشه های همدیدی طی دوره زمانی مورد مطالعه بویژه دردو ماه اول بیانگر ورود غالب سامانه های فعال از سمت جنوب غرب و جنوب می باشد، که این می تواند یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده در اندازه تغذیه رطوبتی و در نتیجه تشدید بارش باشد.