سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: چهارمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

کیومرث نوری – عضو هیات علمی دفتر بررسیهای اقتصادی سازمان تحقیقات و آموزش کشاورزی

چکیده:

این تحقیق جنبه دیگری از حمایت های به عمل آمده از بخش کشاورزی را مد نظر قرار می دهد که عمدتاً معاف از تعهدات کاهشی بوده و در صورت بهره گیری مناسب از این معافیت ها می توان از بخش کشاورزی حتی در صورت پیوستن به سازمان تجارت جهانی حمایت موثر به عمل آورد . مطالعه دقیق موافقت نامه کشاورزی نشان می دهد که ضمیمه ۲ این موافقت نامه بطور مفصل معافیت های مربوط به کاهش حمایت را مطرح نموده است، که بر این اساس کشورهای مختلف، بوی ژه کشورهای در حال توسعه به دلیل بخش کشاورزی با زیرساخت های ضعیف تر
امکان بهره مندی بیشتر از آن را دارند . در این مطالعه به منظور استخراج حمایت های انجام شده از بخش کشاورزی، بودجه های اختصاص یافته به دو وزارتخانة سابق کشاورزی و جهادسازندگی طی ساله ای ۱۳۷۰-۷۹ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است . مطالعه حاضر نشان می دهد که بودجه های اختصاص یافته عمدتاً در زمره معافیت های مربوط به ضمیمه ۲ موافقت نامه کشاورزی قرار می گیرند که بیشتر جنبه خدمات عمومی و کمک های زیر ساختی دارند . سهم مجموعه بودجه های جاری و ع مرانی این نوع بودجه ها از ارزش تولید بخش در طی دوره مورد مطالعه بطور متوسط ۱ / ۹۴ درصد و سهم بودجه عمرانی ۱ / ۵۹ درصد بوده است . بدین ترتیب ملاحظه می گردد که سهم بودجه های حمایت از بخش کشاورزی نسبت به ارزش تولید این بخش بسیار اندک می باشد . بطور کلی جنبه های مهم معافیت های حمایتی بویژه معافیت های در نظر گرفته شده در موافقت نامه کشاورزی برای کشورهای در حال توسعه، کمتر در بخش کشاورزی ایران مورد استفاده واقع شده است .