مقاله معرفي فلور، شكل زيستي، زيستگاه و پراكنش جغرافيايي گياهان كوير ابركوه در استان يزد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در پژوهش و سازندگي از صفحه ۲۸ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: معرفي فلور، شكل زيستي، زيستگاه و پراكنش جغرافيايي گياهان كوير ابركوه در استان يزد
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فلور
مقاله جغرافياي گياهي
مقاله شكل زيستي
مقاله زيستگاه
مقاله ابركوه
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زارعي غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اسدي مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: معصومي علي اصغر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بررسي فلور هر منطقه به دليل اينكه حضور گياهان و وضعيت آن ها را در آن منطقه نشان مي دهد از اهميت خاصي برخوردار است. در اين بررسي كوير ابركوه با مساحت ۱۵۹۰ كيلومتر مربع و ارتفاع ۱۴۴۱ متر از سطح دريا در شرق شهرستان ابركوه در استان يزد مورد مطالعه قرار گرفته است. به منظور معرفي فلور اين منطقه در فصول بهار، تابستان و پاييز گياهان منطقه جمع آوري و با استفاده از فلور ها شناسايي شدند. شكل زيستي و زيستگاه گونه هاي گياهي موجود نيز از طريق منابع تعيين گرديد. بررسي به عمل آمده نشان داد كه در منطقه ۱۵۸ گونه گياهي وجود دارد كه به ۳۰ تيره و ۱۱۳ جنس تعلق دارند. پرگونه ترين تيره هاي گياهي منطقه عبارتند از: Asteraceae با ۲۷ گونه، Chenopodiaceae با ۲۴ گونه، Brassicaceae  با۲۱ گونه، Fabaceae  با ۱۴ گونه، Poaceae  با۱۰ گونه و Boraginaceae  با ۱۰ گونه. بزرگترين جنس منطقه Astragalus با ۱۰ گونه و سپس Salsola با ۷ گونه مي باشد. از نظر شكل زيستي ۱/۴۸ درصد گونه ها تروفيت، ۷/۲۹ درصد همي كريپتوفيت، ۸/۳ درصد كامفيت، ۷/۱۲ درصد فانروفيت و ۷/۵ درصد كريپتوفيت هستند. از نظر پراكنش جغرافيايي ۷۲ درصد عنصر ايراني – توراني, ۱۲ درصد مشترك بين ناحيه ايراني – توراني و صحرايي – سندي، ۵ درصد مشترك بين نواحي ايراني – توراني، صحرايي – سندي و مديترانه اي، ۵ درصد مشترك بين ناحيه ايراني – توراني و مديترانه اي ۶/۰ درصد مشترك بين نواحي ايراني – توراني، صحرايي – سندي، مديترانه اي و اروپايي – سيبريايي، ۶/۰ درصد مشترك بين نواحي ايراني – توراني، مديترانه اي و اروپايي – سيبريايي، ۶/۰ درصد مشترك بين ناحيه ايراني – توراني، صحرايي – سندي و صحرايي – عربي، ۶/۰ درصد مشترك بين ناحيه ايراني – توراني، مديترانه اي و صحرايي – عربي، ۶/۰ درصد مشترك بين ناحيه ايراني – توراني و صحرايي – عربي و ۵/۲ درصد داراي انتشار جهاني هستند.