مقاله معرفي Hipparion iranica از منطقه مراغه (شمال غرب ايران) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در علوم پايه (دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم تحقيقات) از صفحه ۶۳ تا ۷۰ منتشر شده است.
نام: معرفي Hipparion iranica از منطقه مراغه (شمال غرب ايران)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هيپاريون
مقاله هيپاريون ايرانيكا
مقاله بيومتري
مقاله آرواره زيرين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كوكبي نژاد اميرحسين
جناب آقای / سرکار خانم: خاكي ويدا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مطالعه بر روي فون مهره داران كلاسيك ميوسن پسين مراغه توسط نويسندگان در سال هاي اخير و حفاري ها و اكتشافات انجام شده منجر به استخراج نمونه هاي متعددي از خانواده هاي مختلف به ويژه انواع هيپاريون ها انجاميد. با مطالعه و بررسي هاي انجام شده و مقايسه با ساير نمونه هاي گذشته و جديد و بيومتري دقيق از خصوصيات و جزييات دندان ها و آرواره زيرين مشخصات يك نمونه هيپاريون جديد براي اولين بار به دست آمد. با توجه به لزوم شناخت آن، نمونه مذكور Hipparion iranica نامگذاري گرديد و از لحاظ فسيل شناسي مهره داران حايز اهميت مي باشد.
هدف: اندازه گيري وبيومتري زايده هاي نقوش دنداني در فک زيرين و نيز بيومتري فک زيرين نمونه استخراج شده، نتايجي به دست آمد که با ساير نمونه هاي هيپاريون تفاوت داشت. به همين جهت از نظر مشخصات گونه اي با سايرين مي تواند معرف نمونه جديدي باشد.
روش بررسي:با استفاده از روش استاندارد Eisnmann (1988) وMacfadden (1984)  بيومتري انجام شده است.
نتايج: مطالعات صورت گرفته نشان داد نمونه مورد نظر از لحاظ اندازه و زوايد نقوش دنداني در دندان هاي فک زيرين ونيز آرواره زيرين با ساير نمونه هاي مطالعه شده تفاوت داشت. بنابراين شايسته است جهت شناخت بهتر آن هيپاريون ايرانيکا معرفي گردد. افزون بر آن مشخص شد که فون فسيلي شمال غرب ايران با فون هاي اروپاي مرکزي- غربي، شمال و شرق آفريقا، جزاير ايتاليايي، يونان وترکيه، بالکان و قفقاز و نيز شرق آسيا مشابهت دارد.
نتيجه گيري: ازگزارش نمونه مطالعه شده توسط مولفين مشخص مي گردد که شرايط آب و هوايي و پالئواکولوژي شمال غرب ايران علاوه بر شباهت با ساير فون هاي فسيلي ميوسن پسين داراي اختلافات جزيي شرايط زيستي بوده که از ميوسن مياني شروع و تا کواترنر ادامه داشته است. اين تغييرات آب و هوايي منطقه اي باعث گونه زايي، حذف گونه ها و يا تغييرات مرفولوزي و ژنتيکي در گونه ها راسبب شده است.