سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

احسان ایپچی حق – استادیار و عضو هیات علمی دانشکده مهندسی کشتی سازی و صنایع دریایی، دانش
عبداله جمالی – استادیار و عضو هیات علمی دانشکده مهندسی کشتی سازی و صنایع دریایی، دانش
مصباح سایبانی – عضو هیئت علمی و استادیار، دانشکده مهندسی کشتی سازی و صنایع دریایی، دان

چکیده:

تمامی کنوانسیونها و مقررات ثبت شده ازطرف سازمان بین المللی دریانوردی IMO همگی به گونه ای دلالت بر ابزار و تجهیزات مستقر برروی شناورها و یا خشکی داشته و کمتر در آنها نقش عوامل انسانی در بروز سوانح دخیل شده است . این در حالی است که مطابق با تحقیقات و آمار موجود اکثر سوانح دریایی به علت بی توجهی و نقش عوامل انسانی رخ می دهند لذا جهت رفع این کمبود و همچنین مطابقت سیستم مدیریت دریایی با سیستم های مدیریت کیفی ایزو، سازمان بین المللی دریانوردی را بر آن داشت تا نسبت به تدوین این سیستم اقدام نماید. در این راستا و در جهت ارتقا سطح ایمنی در دریا سازمان جهانی دریانوردی IMO براساس کنوانسیون بین المللی ایمنی و حفظ جان اشخاص در دریا SOLAS اقدام به اجباری نمودن استقرار سیستم مدیریت ایمنی در شرکتهای کشتیرانی و ناوگان تحت مدیریت آنها نموده است در این مقاله سیستم مدیریت ایمنی دریایی تشریح و همچنین ضرورت پیاده سازی آن در کشورمان نیز مورد بررسی قرار گرفته است.