سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی سواحل و بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مرتضی علوی – دانشیار دانشکده علوم دانشگاه بوعلی سینا همدان
مه لقا قربانلی – استاد دانشکده علوم دانشگاه تربیت معلم تهران
فرنگیس قنواتی – کارشناس ارشد زیست شناسی دانشگاه آزد واحد تهران شمال

چکیده:

خور دورق یکی از انشعابات خور موسی واقع در شمال خلیج فارس و در فاصله پنج کیلومتری بندر امام خمینی و پانزده کیلومتری بندر ماهشهر است. مساحت منطقه مورد مطالعه ۳۴۰۰۰ هکتار است . دارای شیب عمومی بسیار محدود و بدون پستی و بلندی است. پراکنش بارندگی در فصول مختلف نامناسب و در حدود ۱۸۰ میلی متر در سال و حداکثر و حداقل مطلق دما به ترتیب ۳۶/۵ و ۱۳/۲۲ درجه سانتی گراد است. بر اساس اقلیم نمای آمبرژه اقلیم این منطقه بیابانی گرم میانه است. از نظر زمین شناسی منطقه دارای ساختار دوران چهارم (هلوسن) است. بافت خاک اصولا از نوع رسی-لومی است و در بخی نقاط انواع رسی، لومی و لومی-رسی نیز مشاهده می شود. PHخاک بین ۶/۸تا۸/۴ و EC آن بین ۳۴ تا ۳۴۰ میلی موس بر سانتی متر متغیر است. بررسی این منطقه با بهره گیری از روش اکو-فیتو سوسیولوژی بر اساس معیار فیزیونومیک-فلوریستیک-اکولوژیک و آنالز داده ها با استفاده از نرم افزار رایانه ای آنافیتو صورت گرفت. نتایج بدست آمده مشخص نمود که در این منطقه دو ریختار اصلی یکی ریختار آبی و دیگری ریختار خشکی وجود دارد که ریختار آبی خود شامل چهار ریختار فرعی است. تعداد گونه های موجود در این منطقه ۵۴ گونه گیاهی متعلق به ۴۹ سرده و ۲۷ تیره است.