سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنگره ملی فناوری تولید و فرآوری گوجه فرنگی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

حسین محمدی – کارشناس سبزی و صیفی سازمان جهاد کشاورزی استان گلستان

چکیده:

هر ساله به طور متوسط حدود ۶ هزار هکتار از اراضی استان گلستان به کشت گوجه فرنگی اختصاص پیدا می کند که حدود ۷۰ درصد آن غیر مستقیم (نشایی) و حدود ۳۰ درصد آن مستقیم (بذر) کشت می شود. در سال ۸۴ برای تأمین نشاء ۶۰۰ هکتار از مزارع کشت گوجه فرنگی در مزرعه شرکت کامنوش اقدام به انتخاب حدود ۵ هکتار زمین برای احداث خزانه شدکه پس از انجام آزمایش خاک و امور مقدمات برای احداث خزانه ، وسیع بودن حجم کار منجر به سه روش کشت شد: ۱- درهم۲- مارکر دستی ۳- ماشینی . با شروع کار و برخورد با معایب در روش درهم، روش دوم در دستور کار قرار گرفت . در این روش ضمن داشتن مزایای کشت ردیفی و همچنین کاهش هزینه تا اندازه ای نسبت به روش اول موفقیت آمیز بود ولی روند کار بسیار کند بود و تولید نهال در زمان مقرر برای پوشش دادن ۶۰۰ هکتار را به چالش می کشید. به این لحاظ روش سوم به صورت بسیار جدی در برنامه کاری قرار گرفت و در حداقل زمان هم به بهره برداری رسید ،در عین حال از سادگی خاصی برخوردار بود. در این روش با ساخت چند دستگاه جعبه بذر و خرید جارو برقی و موتور برق سطح وسیع (متناسب با برنامه کشت) در حداقل زمان با حداقل هزینه ( ۱۰۰ هزار تومان در مقایسه با ۵ هزار تومان در واحد سطح خزانه) به زیر کشت رفت که مدیریت تولید را به نحو احسن ساماندهی و کار را کامل و به سمت فنی شدن هدایت کرد به جهت اینکه فرصتی فراهم شد تا در احداث خزانه و تهیه ترکیب خاک و بستر سازی مناسب توجه بیشتری صورت گیرد.