سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین همایش زمین شناسی کاربردی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مهرداد براتی – عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا -همدان
بهروز بهروز عشقی ملایری – عضو هیئت علمی دانشگاه بوعلی سینا -همدان

چکیده:

منطقه هفتاد قله یکی از چندین منطقه حفاظت شده در ایران میباشد که مورد بررسی های همه جانبه قرار گرفته است .منطقه هفتاد قله در ۲۵ کیلوتری شرق اراک واقع بوده و ازدیدگاه زمین شناسی عمدتا از رخساره های رسوبی با سن مزوزوئیک ( دوران دوم زمین شناسی ) تشکیل گردیده است هرچند سنگهایی با سن بیشتر ( پالئوزوئیک یا دوران اول زمین شناسی) یا کمتر(سنوزوئیک یا دوران سوم زمین شناسی ) نیز در منطقه دیده میشوند .
این منطقه از دید زمین شناسی ایران بین دو زون زاگرس و ایران مرکزی واقع گردیده استو در نتیجه خصوصیاتی از هر دو زون را به ارث برده است. روند ها تا حدودی مشابه زاگرس است در حالیکه نوع رسوبات بیشتر شبیه ایران مرکزی میباشد.
از دیدگاه سنگ شناسی نیز سنگهای منطقه عمدتا رسوبی میباشند و سنگهای آذرین در منطقه هم دیده میشوند.
ژئومورفولوژی ( زمین ریخت شناسی ) منطقه تابع لیتولوژی( سنگ شناسی ) منطقه استولی مورفولوژی سنگهای رسوبی غالب می باشند. ولی مورفولوژی سنگهای آذرین نیز تا حدودی مشاهده میگردد. حوزه آبریز آن بین دو حوزه قم رود و اراک واقع شده است.
از دید گاه خاک شناسی نیز خاکهای منطقه دارای ۵ گونه مختلف میباشند که به طور مفصل بحث گردیده است.