سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهشید شهربان – دانشگاه علم و صنعت ایران دانشکده مهندسی عمران
امیر اعتماد شهیدی – دانشگاه علم و صنعت ایران دانشکده مهندسی عمران

چکیده:

کنترل آلودگی یکی از اهداف اصلی مدیریت آبهای ساحلی می باشد. پایش و ارزیآبی کیفی آبهای ساحلی بر اساس پارامترهای فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی انجام می شود. به منظور مدیریت کیفی آبهای ساحلی، شاخصهای کیفی آب برای مقایسه غلظتهای الاینده هابا استانداردهای زیست محیطی به کار برده می شود. در این مقاله شاخصهای کیفی آبهای ساحلی که در سواحل مختلف استفاده شده است، مطالعه شده و مزایا و محدودیتهای هر یک برای استفاده در سواحل ایران شناسایی و ارزیآبی می گردد. در این تحقیق شاخص کیفی OECD ، شاخصهای استفاده شده در هندوستان، روش مقیاس ماده مغذی و شاخص HORMOZTRIX مورد ارزیآبی قرار گرفته است محدودیتهای اصلی در کاربرد شاخصهای کیفی برای یک منطقه ساحلی، در دسترس بودن داده های کیفی و تطآبق دوره زمانی نمونه برداری با شاخصها می باشد. بعلاوه پارامترهای کیفی آبهای ساحلی مختلف، متفاوت می باشد و بنآبراین باید برای استفاده در مناطق دیگر تغییر یآبند.