سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی مهندسی صنایع

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

حمید شهریاری – عضو هیت علمی دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوس
محمدرضا عبداله زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی خواجه نصیر

چکیده:

شاخصهای کارایی فرآیند نظیر Cp و CPK در صنایع تولیدی به عنوان ابزارهای سنجش قابلیت و کارایی فرآیند موارد استفاده وسیعی دارند . این شاخصها معیاری جهت ارزیابی دقت، صحت و عملکرد فرآیندهای تولیدی می باشند . طی دو دهه گذشته تحقیقات وسیعی در خصوص شاخصهای کارایی فرآیند تک متغیره انجام پذیرفته است، لیکن شاخصهای کارایی فرآیند چند متغیره در این بین کمتر مورد توجه قرار گرفته اند . این شاخصها که جهت ارزیابی وضعیت فرآیندهای تولیدی با چندین مشخصه همبسته ( نظیر وزن، طول و عرض ) مورد استفاده می باشند، امروزه با گسترش سیستمهای اتوماتیک کنترل محصول و امکان دسترسی به حجم بالاتری از داده های کمی و کیفی در رابطه با فرآیند، کاربرد وسیع تری در صنعت یافته اند . در این تحقیق ابتدا شاخصهای فعلی کارایی فرآیند چند متغیره معرفی گشته و سپس به معرفی شاخص جدیدی در این زمینه پرداخته شده است . این شاخص با رویکرد جدیدی بر تعریف متداول شاخصهای کارایی فرآیند چند متغیره که مبتنی بر نسبت احجام ناحیه تلرانس و ناحیه فرآیند می باشد، ارائه گردیده است . در انتهای تحقیق نیز عملکرد این شاخص جدید در شرایط مختلف با بهترین شاخصهای فعلی مقایسه گردیده و نتایج این مقایسه ارائه شده است . نتایج مقایسه حاکی از بهبود عملکرد شاخصهای فعلی کارایی فرآیند توسط بردار کارایی فرآیند چند متغیره پیشنهادی NMPCV است . این امر، به خصوص در فرآیندهای با همبستگی بالا بین مشخصه ها و فرآیندهایی با کارایی مطلوب برای تعدادی از مشخصه ها و کارایی نامطلوب برای تعدادی دیگر از مشخصه ها مشهودتر می باشد .