سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: همایش علمی پژوهشی هنر ایرانی، هویت ملی

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مهدی رازانی – کارشناسی ارشد مرمت اشیاء فرهنگی و تاریخی

چکیده:

شهر اصفهان در طول تاریخ خود، پیوسته از مراکز مهم فرهنگی ایران بوده است. در گذشته ای نه چندان دور، در این شهر مراکز آموزشی بسیاری همچون مکاتب، مساجد و مدارس وجود داشته اند که در زمان خود بی شباهت به مراکز آموزش عالی امروزی نبوده اند. از جمله ی این مراکز مدرسه ی فرانسوی ها یا کاتولیک ها در جلفای اصفهان است که هم از حیث معماری در ادامه ی روند تأثیرات معماری غرب در زمان قاجار بر شهر اصفهان است و هم به لحاظ بررسی سابقه ی مبلغین مذهبی مسیحی در ایران اهمیت بسیاری دارد.مدرسه ی فرانسوی ها بسیار دیر یعنی در تاریخ ۱۱/۵/۱۳۸۴، با شماره ی ثبت ۱۲۳۰۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است و متاسفأنه تا به امروز در تاریخ مدرسه سازی ایران و اصفهان، به صورت شایسته مورد بررسی قرار نگرفته است. آنچنان که از متون تاریخی بر می آید؛ مدرسه ی فرانسوی ها در سال ۱۹۰۳٫م (۱۲۸۲٫ه.ش،۱۳۲۱٫ه.ق) به دست مسیونرهای فرانسوی از جمله شخصی به نام پردموت در محوطه ی کلسیایرزاریا ی جلفای اصفهان ساخته شده، حدود ۱۹۰۷٫م(۱۲۸۶٫ه.ش،۱۳۲۶٫ه.ق) به بهره برداری رسیده و در دهه ۳۰ شمسی با ملی شدن مدارس تعطیل شده است. امروزه به همت شهرداری منطقه ی پنج اصفهان و سازمان نوسازی و بهسازی شهرداری اصفهان مدرسه ی فرانسوی ها بعد از صد سال دوباره در حال احیا است و به نظر می رسد در آینده ای نزدیک به کاربری جدید خود که چندان نیز از کاربری اولیه اش دور نیست برگردد؛ به نحوی که بخشی از فضاهای آموزشی دانشگاه هنر اصفهان گردد. با چنین اقدامی محیط آموزشی آن احیا گشته و فعالیت های آموزشی در آن بعد از حدود ۵۰ سال دوباره آغاز می گردد.