سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مهسا عدل – دانشگاه تهران-دانشکده محیط زیست-گروه مدیریت و برنامه ریزی

چکیده:

افزایش رشد جمعیت و ازدیاد فعالیت‌های انسانی همراه با پیشرفت روزافزون تولیدات صنعتی، مشکل بزرگی را برای ساکنان کره زمین به وجود آورده و آن آلودگی هوا است. تهران به طور جدی با این مشکل روبروست و آمار و اطلاعات مربوط به آلودگی هوای آن نگران کننده است. تمرکز زیاد جمعیت، نبودن فضای سبز کافی، بافت شهری نامناسب و شرایط نامناسب اقلیمی و عوامل جوی تهران دست به دست هم داده و موجب گردیده که این شهر در ردیف یکی از آلوده ترین شهرهای جهان قرار گیرد. لذا در این مقاله از بین تمام عواملی که در آلودگی هوای تهران مؤثرند، سعی گردیده که رابطه بین آلودگی هوای این کلان شهر با عوامل جوی و هواشناسی مانند باد، حرارت و نزولات جوی، مورد بررسی قرار گیرد و ضمن بررسی وضع موجود به ارائه راهکارها و پیشنهادهایی برای بهبود وضع موجود پرداخته شده است. نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که به طور کلی بررسی پتانسیل آلودگی هوای تهران، شامل ۳ مرحله منابع آلاینده، انتقال پراکندگی و دریافت مواد است که از بین این مراحل، مرحله انتقال و پراکندگی بیش از سایر مراحل به عوامل جوی وابسته است. از طرف دیگر تأثیر عوامل جوی در رقیق نمودن منابع آلاینده بسیار حائز اهمیت بوده که این امر می‌تواند توسط فرآیند نشر یک سیکل روزانه مورد بررسی قرار گیرد. در این تحقیق با تحلیلی که بر وضع آلاینده‌های شهر تهران به عمل آمد، مشخص گردید که ناپایداری هوا، باد، بارش‌های جوی، پدیده‌های محلی آناباتیک و کاتاباتیک و جبهه‌های هوای سرد و گرم از جمله مهم‌ترین عوامل جوی مؤثر در آلودگی هوای شهر تهران می‌باشند.