سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: چهارمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محمود صادقیان – دانشجوی دوره ی دکتری پترولوژی، دانشکده علوم، دانشگاه تهران
مجتبی احمدی – دانشجوی دوره ی کارشناسی ارشد، دانشکده علوم، دانشگاه تهران

چکیده:

ورقه ۱:۱۰۰،۰۰۰ کامیاران منطقه ای به وسعت تقریبی ۲۹۵۰ کیلومتر مربع، بین عرض های شمالی ´۳۰ ˚۳۴ تا´۰۰ ˚۳۵ و طول های شرقی ´۳۰ ˚۴۶ تا ´۰۰ ˚۴۷، را پوشش می دهد. این منطقه بخش هایی از استان های کردستان و کرمانشاه، و از لحاظ زمین شناسی بخش هایی از زون های سنندج-سرجان، زاگرس مرتفع و زاگرس چین خورده و زون جوش خورده را شامل می شود. سنگ های متنوعی از جمله: ۱- فلیش های کرتاسه، ۲- مجموعه ی افیولیتی کرتاسه، ۳- فلیش ائوسن، ۴- توده های نفوذی گابرو-دیوریتی، ۵- سنگ های دگرگونی همبری و … در این ورقه رخنمون دارد. موارد ۱، ۲ و ۳ کمپلکس به هم افزوده و زون جوش خورده ای را تشکیل می دهند که در طی الیگوسن آغازی توده های نفوذی گابرو-دیوریتی در آن نفوذ کرده اند و به تشکیل طیف متنوعی از سنگ های دگرگونی همبری منجر شده است. در زمان ژوراسیک-کرتاسه، در حوضه های رسوبی، سنگ های سازنده ی زون های زاگرس مرتفع و زاگرس چین خورده نیز رسوبات آهکی، آهکی-دولومیتی، رسوبات رادیولردار و رادیولاریت، با میان لایه هایی از سنگ های آذرآواری نهشته شده اند. در بعضی نقاط این رسوبات توسط کنگلومرای نئوژن پوشیده اند. رسوبات جوان کواترنری در گستره ی قابل توجهی از این نقشه رخنمون دارند. در محدوده ی این ورقه به جز منگنز، پتانسیل فلزی با ارزش دیگری یافت نشده است.