سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محمد جواد کرمی – زرقان فارس، بلوار شهید بخشنده، مرکز تحقیقات کشاورزی فارس

چکیده:

در سال ۱۳۷۲ یک کلکسیون از ارقام انگور در ایستگاه تحقیقات کشاورزی زرقان فارس مشتمل بر ۱۶۲ رقم احداث گردید این ارقام از شماره های ۱ تا ۱۶۲ شماره گذاری و بصورت پاچراغی هدایت شدند. در سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۰، با استفاده از دیسکریپتور پیشنهادی سازمان بین المللی ذخایر توارثی گیاهی IBPGR) )در مراحل مختلف رشد ، هنگام شکفتن جوانه، زمان شکوفه، زمان رسیدن محصول، زمان برداشت محصول و مرحل ه خواب بوته های مو کارهای مطالعاتی بیش از ۱۰۰ صفت برروی اندامهای مختلف این ارقام از قبیل شاخ ه جوان( ۵صفت )، برگ جوان( ۶ صفت )، شاخ ه سبز(۱۱ صفت)، پیچک(۲ صفت)، برگ بالغ(۲۹ صفت)، شاخ ه چوبی(۶صفت)، پایه(۳ صفت)، میانگره(۲ صفت)، گل آذین (۵صفت) ، خوشه(۷ صفت)، حبه (۱۷ صفت) و بذر (۶صفت)، صورت گرفت . هم چنین با روش تجزیه کلاستر و استفاده از ۲۱ صفت یرگ و ۴ صفت میوه اقدام به گروه بندی و تفکیک ارقام مشابه شد . در نهایت این ارقام در ۹ کلاستر طبقه بندی شدند. ۱۷ رقم بیدانه و بقیه ارقام دانه دار بودند، رنگ میوه از سفید، سیاه، و قرمز و مقدار مواد جامد محلول از ۱۷% تا ۲۳% متغیر بود. تاریخ شکفتن جوانه ها در بهار در ارقام مختلف تا ۲۶ روز اختلاف داشت.با توجه به اهمیت این موضوع ارقام شماره ۲۵، ۳۲، ۴۹، ،۵۰، ۵۲، ۵۸، ۵۹، ۶۰، ۶۱، ۷۰، ۷۱، ۷۶، ۸۰، ۸۶، ۹۰، ۹۷، ۱۰۴، ۱۰۷، ۱۱۱،۱۱۹، ۱۲۰، ۱۲۷، ۱۳۲، ۱۵۵، که تاریخ شکفتن جوانه های آنها از بیست و هشتم فروردین به بعد بود به عنوان ارقام مقاوم در مقابل سرمای بهارهدر نظر گرفته و استفاده از آنها در مناطق دارای سرمای بهاره توصیه می شود.هم چنین تعداد ۱۱ رقماین کلکسیون بیدانههستند که در میان آنها رقم شماره ۱۰۹ یعنی کشمش سبز بواناتبه دلیل داشتن حبه های درشت، خوشه های بزرگ و عملکرد بالا از سایر ارقام بیدانه متمایز بود. در این مقاله خصوصیات مرفولوژیکی ، کمی و کیفی ارقام این کلکسیون به منظور استفاده از آنها در برنامه های به نژادی و به زراعیانگور و توسع ه تاکداری تشریح می گردند.