سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: سومین همایش ملی بحرانهای زیست محیطی ایران و راهکارهای بهبود آنها

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

بهروز بهروزی راد – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات اهواز

چکیده:

تالاب هـا مون بعنـوان منطقـه حفاظـت شـده در مـدیریت سـازمان حفاظـت محـیط زیسـت قـرار دارد . در کنوانسـیون رامسر (۱۹۷۱) و فهرست مونترو (۱۹۹۲) ثبت شده است . مسـاحت تـالاب در کنوانسـیون رامسـر ۶۰۰۰۰ هکتـار ( هـا مون پوزک ۱۰۰۰۰ هکتار و هامون هیرمند و صابری ۵۰۰۰۰ هکتار ) ثبت شده است . مساحت کل تالاب هـا مون در زمـان پـر آبی ۵۷۰۰۰۰ هکتار می باشد . در سال ۱۳۸۴ معضلات تالاب هامون بررسی شد . مقایسه اطلاعات بدست آمـده در سـال ۱۳۸۴ با اطلاعات سال ۱۳۶۴ نشان داد که ۸۴ در صد گونه های پرندگان، ۸۹ در صد گونه های پرندگان جوجـه آور، ۹۴ درصد از گونه های حمایت شده پرندگان و ۱۰۰ در صد گونه های در خطر انقراض جهانی در تالاب هامون کاهش داشته است . ماهی Shizothorax sp که گونه بومی تالاب هامون بوده از بین رفته است، بطوری که در بین بـیش از ۲ تـن ماهی صید شده در سال ۱۳۸۴ تنهایک کیلو ۱۰) عدد ماهی ) از گونه بومی یافت شد و بقیه کپورماهیان معرفـی شـده بـه
تالاب هامون بودند . از ۲۳ گونه پستاندار گزارش شده در سال ۱۳۶۴ ، فقط ۷ گونه در آن مشاهده شـد . در تـالاب هـا مون بجای پوشش نیزار های وسیع سال ۱۳۶۴ ، انبوهی از Tamarix و علف شور جایگزین شده است .